حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَحَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ فَأْذَنْ لِي فِي أَنْ أَتَعَجَّلَ إِلَى أَهْلِي قَالَ أَفَتَزَوَّجْتَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا قَالَ قُلْتُ ثَيِّبًا قَالَ فَهَلَّا بِكْرًا تُلَاعِبُهَا وَتُلَاعِبُكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ هَلَكَ وَتَرَكَ عَلَيَّ جَوَارِيَ فَكَرِهْتُ أَنْ أَضُمَّ إِلَيْهِنَّ مِثْلَهُنَّ فَقَالَ لَا تَأْتِ أَهْلَكَ طُرُوقًا قَالَ وَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ فَاعْتَلَّ قَالَ فَلَحِقَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ فَقَالَ مَا لَكَ يَا جَابِرُ قَالَ قُلْتُ اعْتَلَّ بَعِيرِي قَالَ فَأَخَذَ بِذَنَبِهِ ثُمَّ زَجَرَهُ قَالَ فَمَا زِلْتُ إِنَّمَا أَنَا فِي أَوَّلِ النَّاسِ يَهُمُّنِي رَأْسُهُ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا فَعَلَ الْجَمَلُ قُلْتُ هُوَ ذَا قَالَ فَبِعْنِيهِ قُلْتُ لَا بَلْ هُوَ لَكَ قَالَ بِعْنِيهِ قَالَ قُلْتُ هُوَ لَكَ قَالَ لَا قَدْ أَخَذْتُهُ بِأُوقِيَّةٍ ارْكَبْهُ فَإِذَا قَدِمْتَ فَأْتِنَا بِهِ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ جِئْتُ بِهِ فَقَالَ يَا بِلَالُ زِنْ لَهُ وُقِيَّةً وَزِدْهُ قِيرَاطًا قَالَ قُلْتُ هَذَا قِيرَاطٌ زَادَنِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُفَارِقُنِي أَبَدًا حَتَّى أَمُوتَ قَالَ فَجَعَلْتُهُ فِي كِيسٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدِي حَتَّى جَاءَ أَهْلُ الشَّامِ يَوْمَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan bir safarda edim. Madinaga yaqinlashganimizda: «Yo Rasululloh, men yaqinda uylanganman, ahlimning oldiga tezroq borishimga izn bering», dedim. U zot: «Uylandingmi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Bokiragami yoki tul ayolgami?» dedilar. Men: «Tul ayolga», dedim. U zot: «Nega bokira (olmading), sen u bilan oʻynashar, u ham sen bilan oʻynashar edi?» dedilar. Men: «Abdulloh vafot etib, menga yosh qizlarni qoldirdi, ularning ustiga oʻzlariga oʻxshaganini qoʻshishni yoqtirmadim», dedim. Shunda u zot: «Ahlingning oldiga tunda kirib borma», dedilar. (Jobir) dedi: Men bir tuya ustida edim, u charchab qoldi. Rasululloh ﷺ menga yetib keldilar, men esa odamlarning eng orqasida edim. U zot: «Senga nima boʻldi, ey Jobir?» dedilar. Men: «Tuyam charchab qoldi», dedim. Shunda u zot uning dumidan ushlab, unga hayqirdilar. Shundan soʻng men doim odamlarning eng oldida boʻldim, hatto uning boshi meni tashvishga sola boshladi. Madinaga yaqinlashganimizda Rasululloh ﷺ menga: «Tuya nima boʻldi?» dedilar. Men: «Mana shu», dedim. U zot: «Uni menga sotgin», dedilar. Men: «Yoʻq, balki u sizniki», dedim. U zot: «Uni menga sotgin», dedilar. Men: «U sizniki», dedim. U zot: «Yoʻq, men uni bir uqiyaga oldim. Unga minib bor, yetib kelganingda uni bizga olib kel», dedilar. Madinaga kelganimda uni olib keldim. Shunda u zot: «Ey Bilol, unga bir uqiya toʻlab ber va bir qiyrot ziyoda qil», dedilar. Men: «Bu Rasululloh ﷺ menga ziyoda qilgan qiyrotdir, oʻlgunimcha mendan ajralmaydi», dedim. Men uni bir hamyonga soldim, u shomliklar kelgan kungacha yonimda turdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бир сафарда эдим. Мадинага яқинлашганимизда: «Ё Расулуллоҳ, мен яқинда уйланганман, аҳлимнинг олдига тезроқ боришимга изн беринг», дедим. У зот: «Уйландингми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Бокирагами ёки тул аёлгами?» дедилар. Мен: «Тул аёлга», дедим. У зот: «Нега бокира (олмадинг), сен у билан ўйнашар, у ҳам сен билан ўйнашар эди?» дедилар. Мен: «Абдуллоҳ вафот этиб, менга ёш қизларни қолдирди, уларнинг устига ўзларига ўхшаганини қўшишни ёқтирмадим», дедим. Шунда у зот: «Аҳлингнинг олдига тунда кириб борма», дедилар. (Жобир) деди: Мен бир туя устида эдим, у чарчаб қолди. Расулуллоҳ ﷺ менга етиб келдилар, мен эса одамларнинг энг орқасида эдим. У зот: «Сенга нима бўлди, эй Жобир?» дедилар. Мен: «Туям чарчаб қолди», дедим. Шунда у зот унинг думидан ушлаб, унга ҳайқирдилар. Шундан сўнг мен доим одамларнинг энг олдида бўлдим, ҳатто унинг боши мени ташвишга сола бошлади. Мадинага яқинлашганимизда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Туя нима бўлди?» дедилар. Мен: «Мана шу», дедим. У зот: «Уни менга сотгин», дедилар. Мен: «Йўқ, балки у сизники», дедим. У зот: «Уни менга сотгин», дедилар. Мен: «У сизники», дедим. У зот: «Йўқ, мен уни бир уқияга олдим. Унга миниб бор, етиб келганингда уни бизга олиб кел», дедилар. Мадинага келганимда уни олиб келдим. Шунда у зот: «Эй Билол, унга бир уқия тўлаб бер ва бир қийрот зиёда қил», дедилар. Мен: «Бу Расулуллоҳ ﷺ менга зиёда қилган қийротдир, ўлгунимча мендан ажралмайди», дедим. Мен уни бир ҳамёнга солдим, у шомликлар келган кунгача ёнимда турди.