حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَرَأَى زِحَامًا وَرَجُلًا قَدْ ظُلِّلَ عَلَيْهِ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا صَائِمٌ فَقَالَ لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تَصُومُوا فِي السَّفَرِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarda edilar. Odamlar toʻplanib qolganini va ustiga soya qilingan bir kishini koʻrdilar. U zot uning haqida soʻradilar. Ular: «Bu — roʻzador kishi», deyishdi. Shunda u zot: «Safarda roʻza tutishingiz yaxshilikdan emas», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар. Одамлар тўпланиб қолганини ва устига соя қилинган бир кишини кўрдилар. У зот унинг ҳақида сўрадилар. Улар: «Бу — рўзадор киши», дейишди. Шунда у зот: «Сафарда рўза тутишингиз яхшиликдан эмас», дедилар.