حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبِكَ جُنُونٌ قَالَ لَا قَالَ أَحْصَنْتَ قَالَ نَعَمْ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Aslam qabilasidan bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, zino qilganini iqror boʻldi, u zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u yana iqror boʻldi, u zot undan yuz oʻgirdilar. Nihoyat u oʻz zarariga toʻrt marta guvohlik berdi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Sende jinnilik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uylanganmisan?» dedilar. U: «Ha», dedi. Nabiy ﷺ (uni toshboʻron qilishga) buyurdilar va u namozgohda toshboʻron qilindi. Toshlar unga tegib ogʻritganda, u qochdi, ammo tutib olinib, toshboʻron qilindi va oʻldi. Rasululloh ﷺ unga xayrli soʻz aytdilar, lekin unga janoza namozi oʻqimadilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Аслам қабиласидан бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб, зино қилганини иқрор бўлди, у зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг у яна иқрор бўлди, у зот ундан юз ўгирдилар. Ниҳоят у ўз зарарига тўрт марта гувоҳлик берди. Шунда Набий ﷺ унга: «Сенде жиннилик борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уйланганмисан?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Набий ﷺ (уни тошбўрон қилишга) буюрдилар ва у намозгоҳда тошбўрон қилинди. Тошлар унга тегиб оғритганда, у қочди, аммо тутиб олиниб, тошбўрон қилинди ва ўлди. Расулуллоҳ ﷺ унга хайрли сўз айтдилар, лекин унга жаноза намози ўқимадилар.