Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Aytingchi, agar men jonim va molim bilan jihod qilsam va sabr qilgan, ajrni Allohdan umid qilgan, oldinga intilib, orqaga qaytmagan holda oʻldirilsam, jannatga kiramanmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U buni ikki yoki uch marta takrorladi. (U zot): «Agar zimmangda oʻzingda uni uzadigan (imkon) boʻlmagan qarz bilan oʻlmasang», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Айтингчи, агар мен жоним ва молим билан жиҳод қилсам ва сабр қилган, ажрни Аллоҳдан умид қилган, олдинга интилиб, орқага қайтмаган ҳолда ўлдирилсам, жаннатга кираманми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У буни икки ёки уч марта такрорлади. (У зот): «Агар зиммангда ўзингда уни узадиган (имкон) бўлмаган қарз билан ўлмасанг», дедилар.