حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَى إِلَيْهِ رَاهِبٌ مِنْ الشَّامِ جُبَّةً مِنْ سُنْدُسٍ فَلَبِسَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَوَضَعَهَا وَأُخْبِرَ بِوَفْدٍ يَأْتِيهِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنْ يَلْبَسَ الْجُبَّةَ لِقُدُومِ الْوَفْدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَصْلُحُ لَنَا لِبَاسُهَا فِي الدُّنْيَا وَيَصْلُحُ لَنَا لِبَاسُهَا فِي الْآخِرَةِ وَلَكِنْ خُذْهَا يَا عُمَرُ فَقَالَ أَتَكْرَهُهَا وَآخُذُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا آمُرُكَ أَنْ تَلْبَسَهَا وَلَكِنْ تُرْسِلُ بِهَا إِلَى أَرْضِ فَارِسَ فَتُصِيبُ بِهَا مَالًا فَأَبَى عُمَرُ فَأَرْسَلَ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَكَانَ قَدْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ فَرَّ إِلَيْهِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga Shomdan bir rohib sundusdan (ipakdan) jubba hadya qildi. Nabiy ﷺ uni kiydilar, soʻng uyga kelib uni yechib qoʻydilar. U zotga bir vakillar (heyʼat) kelayotgani xabar qilindi. Shunda Umar ibn al-Xattob u zotga vakillar kelishi munosabati bilan jubbani kiyishni aytdi. Nabiy ﷺ: «Uni dunyoda kiyish bizga toʻgʻri kelmaydi, uni oxiratda kiyish esa bizga toʻgʻri keladi. Lekin, ey Umar, uni sen ol», dedilar. U: «Siz uni yoqtirmaysiz-u, men olamanmi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Men senga uni kiyishni buyurmayapman, balki uni Fors yurtiga yuborasan-da, uning evaziga mol topasan», dedilar. Umar bosh tortdi. Shunda Nabiy ﷺ uni Najoshiyga yubordilar — u Muhammad ﷺning ashoblaridan oʻz oldiga qochib borganlarga yaxshilik qilgan edi.Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга Шомдан бир роҳиб сундусдан (ипакдан) жубба ҳадя қилди. Набий ﷺ уни кийдилар, сўнг уйга келиб уни ечиб қўйдилар. У зотга бир вакиллар (ҳейъат) келаётгани хабар қилинди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб у зотга вакиллар келиши муносабати билан жуббани кийишни айтди. Набий ﷺ: «Уни дунёда кийиш бизга тўғри келмайди, уни охиратда кийиш эса бизга тўғри келади. Лекин, эй Умар, уни сен ол», дедилар. У: «Сиз уни ёқтирмайсиз-у, мен оламанми?» деди. Набий ﷺ: «Мен сенга уни кийишни буюрмаяпман, балки уни Форс юртига юборасан-да, унинг эвазига мол топасан», дедилар. Умар бош тортди. Шунда Набий ﷺ уни Нажошийга юбордилар — у Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан ўз олдига қочиб борганларга яхшилик қилган эди.