حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَاتَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَارِبَ خَصَفَةَ بِنَخْلٍ فَرَأَوْا مِنْ الْمُسْلِمِينَ غِرَّةً فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ غَوْرَثُ بْنُ الْحَارِثِ حَتَّى قَامَ عَلَى رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالسَّيْفِ فَقَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَسَقَطَ السَّيْفُ مِنْ يَدِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ كُنْ كَخَيْرِ آخِذٍ قَالَ أَتَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ لَا وَلَكِنِّي أُعَاهِدُكَ أَنْ لَا أُقَاتِلَكَ وَلَا أَكُونَ مَعَ قَوْمٍ يُقَاتِلُونَكَ فَخَلَّى سَبِيلَهُ قَالَ فَذَهَبَ إِلَى أَصْحَابِهِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ مِنْ عِنْدِ خَيْرِ النَّاسِ فَلَمَّا كَانَ الظُّهْرُ أَوْ الْعَصْرُ صَلَّى بِهِمْ صَلَاةَ الْخَوْفِ فَكَانَ النَّاسُ طَائِفَتَيْنِ طَائِفَةً بِإِزَاءِ عَدُوِّهِمْ وَطَائِفَةً صَلَّوْا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالطَّائِفَةِ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا فَكَانُوا مَكَانَ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَانُوا بِإِزَاءِ عَدُوِّهِمْ وَجَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ فَكَانَ لِلْقَوْمِ رَكْعَتَانِ رَكْعَتَانِ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعُ رَكَعَاتٍ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ Naxlda Muhorib Xasafa (qabilasi) bilan jang qildilar. Ular musulmonlarda bir gʻaflat koʻrdilar. Shunda ulardan Gʻavras ibn al-Horis deb ataladigan bir kishi kelib, qilich bilan Rasululloh ﷺ ning boshlari uzra turdi-da: «Meni sendan kim toʻsadi?» dedi. U zot: «Alloh azza va jalla», dedilar. Shunda qilich uning qoʻlidan tushib ketdi, Rasululloh ﷺ uni olib: «Endi seni mendan kim toʻsadi?» dedilar. U: «Sen olganlarning eng yaxshisi boʻl», dedi. U zot: «‹Lo ilaha illalloh› deb guvohlik berasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq, lekin men senga sen bilan urushmaslikka va sen bilan urushadigan qavm bilan birga boʻlmaslikka ahd beraman», dedi. Shunda u zot uning yoʻlini boʻsh qoʻydilar. (Jobir) aytdi: U ashoblarining oldiga borib: «Men sizlarning oldingizga odamlarning eng yaxshisi huzuridan keldim», dedi. Peshin yoki asr (vaqti) boʻlganda u zot ularga xavf namozini oʻqib berdilar. Odamlar ikki guruh edi: bir guruh dushmanlari roʻparasida, bir guruh esa Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidi. U zot oʻzlari bilan birga boʻlgan guruhga ikki rakaʼat oʻqitdilar, soʻng ular qaytib, dushman roʻparasida turganlarning oʻrniga oʻtdilar; ular esa kelishdi va Rasululloh ﷺ ularga ham ikki rakaʼat oʻqitdilar. Shu tariqa qavmga ikki rakaʼatdan, Rasululloh ﷺ ga esa toʻrt rakaʼat boʻldi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Нахлда Муҳориб Хасафа (қабиласи) билан жанг қилдилар. Улар мусулмонларда бир ғафлат кўрдилар. Шунда улардан Ғаврас ибн ал-Ҳорис деб аталадиган бир киши келиб, қилич билан Расулуллоҳ ﷺ нинг бошлари узра турди-да: «Мени сендан ким тўсади?» деди. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла», дедилар. Шунда қилич унинг қўлидан тушиб кетди, Расулуллоҳ ﷺ уни олиб: «Энди сени мендан ким тўсади?» дедилар. У: «Сен олганларнинг энг яхшиси бўл», деди. У зот: «‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деб гувоҳлик берасанми?» дедилар. У: «Йўқ, лекин мен сенга сен билан урушмасликка ва сен билан урушадиган қавм билан бирга бўлмасликка аҳд бераман», деди. Шунда у зот унинг йўлини бўш қўйдилар. (Жобир) айтди: У ашобларининг олдига бориб: «Мен сизларнинг олдингизга одамларнинг энг яхшиси ҳузуридан келдим», деди. Пешин ёки аср (вақти) бўлганда у зот уларга хавф намозини ўқиб бердилар. Одамлар икки гуруҳ эди: бир гуруҳ душманлари рўпарасида, бир гуруҳ эса Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиди. У зот ўзлари билан бирга бўлган гуруҳга икки ракаъат ўқитдилар, сўнг улар қайтиб, душман рўпарасида турганларнинг ўрнига ўтдилар; улар эса келишди ва Расулуллоҳ ﷺ уларга ҳам икки ракаъат ўқитдилар. Шу тариқа қавмга икки ракаъатдан, Расулуллоҳ ﷺ га эса тўрт ракаъат бўлди.