حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ وُلِدَ لَهُ غُلَامٌ فَأَرَادَ أَنْ يُسَمِّيَهُ مُحَمَّدًا فَكَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ فَحَمَلَهُ عَلَى عَاتِقِهِ فَأَتَى بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلَا تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Muhammad deb ot qoʻymoqchi boʻldi. Ular esa buni yoqtirmagandek boʻldilar. Shunda u (oʻgʻlini) yelkasiga koʻtarib, uni Rasululloh ﷺ huzurlariga olib keldi. Rasululloh ﷺ: «Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга Муҳаммад деб от қўймоқчи бўлди. Улар эса буни ёқтирмагандек бўлдилар. Шунда у (ўғлини) елкасига кўтариб, уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига олиб келди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар», дедилар.