حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَوُلِدَ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ غُلَامٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ وَاللَّهِ لَا نُكَنِّيكَ بِهِ أَبَدًا فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَثْنَى عَلَى الْأَنْصَارِ خَيْرًا ثُمَّ قَالَ تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلَا تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Ansorlardan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Qosim deb ot qoʻydi. Shunda ansorlar: «Vallohi, biz seni hech qachon shu (kunya) bilan atamaymiz», dedilar. Bu (xabar) Rasululloh ﷺ ga yetdi. U zot ansorlarni yaxshilik bilan maqtadilar, soʻng: «Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Ансорлардан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга Қосим деб от қўйди. Шунда ансорлар: «Валлоҳи, биз сени ҳеч қачон шу (куня) билан атамаймиз», дедилар. Бу (хабар) Расулуллоҳ ﷺ га етди. У зот ансорларни яхшилик билан мақтадилар, сўнг: «Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар», дедилар.