حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ فَائِدٍ مَوْلَى عَبَادِلَ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ فَأَرْسَلَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى ابْنِ سَعْدٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْعَرْجِ أَتَى ابْنُ سَعْدٍ وَسَعْدٌ هُوَ الَّذِي دَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى طَرِيقِ رَكُوبِهِ فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ أَخْبِرْنِي مَا حَدَّثَكَ أَبُوكَ قَالَ ابْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُمْ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَتْ لِأَبِي بَكْرٍ عِنْدَنَا بِنْتٌ مُسْتَرْضَعَةٌ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ الِاخْتِصَارَ فِي الطَّرِيقِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ هَذَا الْغَائِرُ مِنْ رَكُوبَةٍ وَبِهِ لِصَّانِ مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهُمَا الْمُهَانَانِ فَإِنْ شِئْتَ أَخَذْنَا عَلَيْهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْ بِنَا عَلَيْهِمَا قَالَ سَعْدٌ فَخَرَجْنَا حَتَّى أَشْرَفْنَا إِذَا أَحَدُهُمَا يَقُولُ لِصَاحِبِهِ هَذَا الْيَمَانِي فَدَعَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَضَ عَلَيْهِمَا الْإِسْلَامَ فَأَسْلَمَا ثُمَّ سَأَلَهُمَا عَنْ أَسْمَائِهِمَا فَقَالَا نَحْنُ الْمُهَانَانِ فَقَالَ بَلْ أَنْتُمَا الْمُكْرَمَانِ وَأَمَرَهُمَا أَنْ يَقْدَمَا عَلَيْهِ الْمَدِينَةَ فَخَرَجْنَا حَتَّى أَتَيْنَا ظَاهِرَ قُبَاءَ فَتَلَقَّى بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ أَبُو أُمَامَةَ أَسْعَدُ بْنُ زُرَارَةَ فَقَالَ
Foid — Abodilaning ozod qilingan qulidan rivoyat qilinadi: Men Ibrohim ibn Abdurrahmon ibn Abdulloh ibn Abu Rabia bilan birga yoʻlga chiqdim. Ibrohim ibn Abdurrahmon Ibn Saʼdga odam yubordi, Arjga yetganimizda Ibn Saʼd keldi — Saʼb esa Allohning Rasuli ﷺga Rakuba yoʻlini koʻrsatgan kishi edi. Ibrohim: «Otang senga nima deb hadis aytgan boʻlsa, menga xabar ber», dedi. Ibn Saʼd aytdi: Menga otam shunday deb hadis aytdi: Allohning Rasuli ﷺ ularning oldiga keldilar, u zot bilan birga Abu Bakr ham bor edi — Abu Bakrning bizda emizikli bir qizi bor edi. Allohning Rasuli ﷺ Madinaga boradigan yoʻlni qisqartirishni irodi qilgan edilar. Shunda Saʼd u zotga: «Mana bu Rakubaning pastligi, unda Aslamdan boʻlgan ikki qaroqchi bor, ularni ‹al-Muhonon› (ikki xor) deyishadi. Xohlasangiz, ular tomondan yoʻl olamiz», dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Bizni ular tomondan olib bor», dedilar. Saʼd aytdi: Biz yoʻlga chiqdik va ularga roʻparama-roʻpara boʻlganimizda, ulardan biri sherigiga: «Mana bu yamanlik», deyayotgan edi. Allohning Rasuli ﷺ ikkovini chaqirib, ularga Islomni taklif qildilar, ular esa Islomni qabul qildilar. Soʻng u zot ulardan ismlarini soʻradilar, ular: «Biz al-Muhononmiz», dedilar. U zot: «Yoʻq, sizlar al-Mukromon (ikki hurmatli)siz», dedilar va ularga Madinaga oʻz huzurlariga kelishni buyurdilar. Soʻng biz yoʻlga tushdik va Quboning tashqarisiga yetib keldik, Banu Amr ibn Avf qarshi chiqdi. Nabiy ﷺ: «Abu Umoma Asʼad ibn Zuroro qani?» dedilar. Shunda u dedi.Фоид — Абодиланинг озод қилинган қулидан ривоят қилинади: Мен Иброҳим ибн Абдурраҳмон ибн Абдуллоҳ ибн Абу Рабиа билан бирга йўлга чиқдим. Иброҳим ибн Абдурраҳмон Ибн Саъдга одам юборди, Аржга етганимизда Ибн Саъд келди — Саъб эса Аллоҳнинг Расули ﷺга Ракуба йўлини кўрсатган киши эди. Иброҳим: «Отанг сенга нима деб ҳадис айтган бўлса, менга хабар бер», деди. Ибн Саъд айтди: Менга отам шундай деб ҳадис айтди: Аллоҳнинг Расули ﷺ уларнинг олдига келдилар, у зот билан бирга Абу Бакр ҳам бор эди — Абу Бакрнинг бизда эмизикли бир қизи бор эди. Аллоҳнинг Расули ﷺ Мадинага борадиган йўлни қисқартиришни ироди қилган эдилар. Шунда Саъд у зотга: «Мана бу Ракубанинг пастлиги, унда Асламдан бўлган икки қароқчи бор, уларни ‹ал-Муҳонон› (икки хор) дейишади. Хоҳласангиз, улар томондан йўл оламиз», деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бизни улар томондан олиб бор», дедилар. Саъд айтди: Биз йўлга чиқдик ва уларга рўпарама-рўпара бўлганимизда, улардан бири шеригига: «Мана бу яманлик», деяётган эди. Аллоҳнинг Расули ﷺ икковини чақириб, уларга Исломни таклиф қилдилар, улар эса Исломни қабул қилдилар. Сўнг у зот улардан исмларини сўрадилар, улар: «Биз ал-Муҳононмиз», дедилар. У зот: «Йўқ, сизлар ал-Мукромон (икки ҳурматли)сиз», дедилар ва уларга Мадинага ўз ҳузурларига келишни буюрдилар. Сўнг биз йўлга тушдик ва Қубонинг ташқарисига етиб келдик, Бану Амр ибн Авф қарши чиқди. Набий ﷺ: «Абу Умома Асъад ибн Зуроро қани?» дедилар. Шунда у деди.