Jubayr ibn Mutʼim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Allohu akbaru kabiron, val-hamdu lillahi kasiron, va subhanallohi bukratan va asilan. Allohumma inniy aʼuzu bika minash-shaytonir-rojimi, min hamzihi va nafsihi va nafxihi», der edilar. (Roviy) dedi: Men: «Uning hamzi nima?» dedim. U zot moʻta holatiga oʻxshash narsani zikr qildilar, yaʼni tutqanoq tutishini. Men: «Nafxi-chi?» dedim. U zot: «Kibr», dedilar. Men: «Nafsi-chi?» dedim. U zot: «Sheʼr», dedilar.Жубайр ибн Мутъим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳу акбару кабирон, вал-ҳамду лиллаҳи касирон, ва субҳаналлоҳи букратан ва асилан. Аллоҳумма инний аъузу бика минаш-шайтонир-рожими, мин ҳамзиҳи ва нафсиҳи ва нафхиҳи», дер эдилар. (Ровий) деди: Мен: «Унинг ҳамзи нима?» дедим. У зот мўта ҳолатига ўхшаш нарсани зикр қилдилар, яъни тутқаноқ тутишини. Мен: «Нафхи-чи?» дедим. У зот: «Кибр», дедилар. Мен: «Нафси-чи?» дедим. У зот: «Шеър», дедилар.