حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ جَبَلَةَ بْنِ عَطِيَّةَ عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ مُعَاوِيَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْرًا يُفَقِّهُّ فِي الدِّينِحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الْكَلَامَ فِي آخِرِ هَذَا الْحَدِيثِ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ مُتَّصِلًا بِهِ وَقَدْ خَطَّ عَلَيْهِ فَلَا أَدْرِي أَقَرَأَهُ عَلَيَّ أَمْ لَا وَإِنَّ السَّامِعَ الْمُطِيعَ لَا حُجَّةَ عَلَيْهِ وَإِنَّ السَّامِعَ الْعَاصِي لَا حُجَّةَ لَهُ
Muoviya (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh azza va jalla bir bandaga yaxshilikni iroda qilsa, uni dinda faqih qiladi», dedilar. Abdulloh aytdi: Men bu soʻzni otamning kitobida, uning oʻz qoʻl yozuvi bilan, mana shu hadisning oxirida unga ulangan holda topdim va ustiga chiziq tortilgan edi, uni menga oʻqib bergan-bermaganini bilmayman: «Albatta, eshitib itoat qilguvchining zarariga hujjat yoʻq va eshitib isyon qilguvchining foydasiga hujjat yoʻq».Муовия (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла бир бандага яхшиликни ирода қилса, уни динда фақиҳ қилади», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Мен бу сўзни отамнинг китобида, унинг ўз қўл ёзуви билан, мана шу ҳадиснинг охирида унга уланган ҳолда топдим ва устига чизиқ тортилган эди, уни менга ўқиб берган-бермаганини билмайман: «Албатта, эшитиб итоат қилгувчининг зарарига ҳужжат йўқ ва эшитиб исён қилгувчининг фойдасига ҳужжат йўқ».