حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَنَّ سَعْدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَهُ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ مِينَاءَ أَنَّ يَزِيدَ بْنَ جَارِيَةَ أخْبَرَهُأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا فِي نَفَرٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ مُعَاوِيَةُ فَسَأَلَهُمْ عَنْ حَدِيثِهِمْ فَقَالُوا كُنَّا فِي حَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِ الْأَنْصَارِ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ أَلَا أَزِيدُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا بَلَى يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَحَبَّ الْأَنْصَارَ أَحَبَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ أَبْغَضَ الْأَنْصَارَ أَبْغَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَكَمُ بْنُ مِينَاءَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ جَارِيَةَ قَالَ إِنِّي لَفِي مَجْلِسِ مُعَاوِيَةَ فِي نَفَرٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَنَحْنُ نَتَحَدَّثُ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Yazid ibn Joriya xabar berishicha, u ansorlardan bir necha kishi bilan oʻtirgan edi. Shunda ularning oldiga Muoviya chiqib, ularning suhbatidan soʻradi. Ular: «Biz ansorlarning gaplaridan bir gapni gaplashib oʻtirgan edik», deyishdi. Muoviya: «Sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisimni ziyoda qilaymi?» dedi. Ular: «Albatta, ey amirul moʻminin», deyishdi. Shunda u: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim ansorlarni sevsa, Alloh azza va jalla uni sevadi; kim ansorlarga nafrat qilsa, Alloh azza va jalla unga nafrat qiladi›, deganlarini eshitdim», dedi. Yaʼqub otasidan, u bobosidan (rivoyat qilib) aytdi: Menga Hakam ibn Miynoʼ Yazid ibn Joriyadan xabar berdi. U: «Men ansorlardan bir necha kishi bilan Muoviyaning majlisida edim, biz suhbatlashib turganimizda Muoviya oldimizga chiqdi», dedi — va shu maʼnoni zikr qildi.Язид ибн Жория хабар беришича, у ансорлардан бир неча киши билан ўтирган эди. Шунда уларнинг олдига Муовия чиқиб, уларнинг суҳбатидан сўради. Улар: «Биз ансорларнинг гапларидан бир гапни гаплашиб ўтирган эдик», дейишди. Муовия: «Сизларга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисимни зиёда қилайми?» деди. Улар: «Албатта, эй амирул мўминин», дейишди. Шунда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким ансорларни севса, Аллоҳ азза ва жалла уни севади; ким ансорларга нафрат қилса, Аллоҳ азза ва жалла унга нафрат қилади›, деганларини эшитдим», деди. Яъқуб отасидан, у бобосидан (ривоят қилиб) айтди: Менга Ҳакам ибн Мийнў Язид ибн Жориядан хабар берди. У: «Мен ансорлардан бир неча киши билан Муовиянинг мажлисида эдим, биз суҳбатлашиб турганимизда Муовия олдимизга чиқди», деди — ва шу маънони зикр қилди.