حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَبْلُغَنَّ هَذَا الْأَمْرُ مَا بَلَغَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَلَا يَتْرُكُ اللَّهُ بَيْتَ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ هَذَا الدِّينَ بِعِزِّ عَزِيزٍ أَوْ بِذُلِّ ذَلِيلٍ عِزًّا يُعِزُّ اللَّهُ بِهِ الْإِسْلَامَ وَذُلًّا يُذِلُّ اللَّهُ بِهِ الْكُفْرَوَكَانَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ يَقُولُ قَدْ عَرَفْتُ ذَلِكَ فِي أَهْلِ بَيْتِي لَقَدْ أَصَابَ مَنْ أَسْلَمَ مِنْهُمْ الْخَيْرُ وَالشَّرَفُ وَالْعِزُّ وَلَقَدْ أَصَابَ مَنْ كَانَ مِنْهُمْ كَافِرًا الذُّلُّ وَالصَّغَارُ وَالْجِزْيَةُ
Sulaym ibn Omir Tamim ad-Doriydan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Bu ish albatta kecha va kunduz yetgan joygacha yetadi. Alloh na loydan (qurilgan) uyni, na junadan (tikilgan) chodirni qoldirmay, bu dinni ularga kiritadi — aziz kishining izzati bilan yoki xor kishining xorligi bilan: Alloh u izzat bilan Islomni aziz qiladi, u xorlik bilan kufrni xor qiladi». Tamim ad-Doriy: «Men buni oʻz ahli baytimda bildim: ulardan islom qabul qilganlariga yaxshilik, sharaf va izzat yetdi; ulardan kofir boʻlganlariga esa xorlik, tubanlik va jizya yetdi», der edi.Сулайм ибн Омир Тамим ад-Дорийдан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Бу иш албатта кеча ва кундуз етган жойгача етади. Аллоҳ на лойдан (қурилган) уйни, на жунадан (тикилган) чодирни қолдирмай, бу динни уларга киритади — азиз кишининг иззати билан ёки хор кишининг хорлиги билан: Аллоҳ у иззат билан Исломни азиз қилади, у хорлик билан куфрни хор қилади». Тамим ад-Дорий: «Мен буни ўз аҳли байтимда билдим: улардан ислом қабул қилганларига яхшилик, шараф ва иззат етди; улардан кофир бўлганларига эса хорлик, тубанлик ва жизя етди», дер эди.