حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الدِّينَ النَّصِيحَةُ إِنَّمَا الدِّينُ النَّصِيحَةُ قَالُوا لِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Rasululloh ﷺ dedilar: «Albatta, din nasihatdir; din faqat nasihatdir». Ular: «Kimga (nasihat), ey Allohning Rasuli?» deyishdi. U zot: «Allohga, Uning Kitobiga, Uning Rasuliga, musulmonlarning imomlariga va ularning ommasiga», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Албатта, дин насиҳатдир; дин фақат насиҳатдир». Улар: «Кимга (насиҳат), эй Аллоҳнинг Расули?» дейишди. У зот: «Аллоҳга, Унинг Китобига, Унинг Расулига, мусулмонларнинг имомларига ва уларнинг оммасига», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا الدِّينُ النَّصِيحَةُ قِيلَ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا الدِّينُ النَّصِيحَةُ ثَلَاثًا

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Din faqat nasihatdir», dedilar. «Kimga?» deyildi. U zot: «Allohga, Uning Rasuliga, Uning Kitobiga, musulmonlarning imomlariga va ularning ommasiga», dedilar. Abdurrazzoq Sufyondan, u Suhayl ibn Abu Solihdan shu kabisini zikr qildi, faqat u: «Din faqat nasihatdir», deb uch marta aytdi.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Дин фақат насиҳатдир», дедилар. «Кимга?» дейилди. У зот: «Аллоҳга, Унинг Расулига, Унинг Китобига, мусулмонларнинг имомларига ва уларнинг оммасига», дедилар. Абдурраззоқ Суфёндан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан шу кабисини зикр қилди, фақат у: «Дин фақат насиҳатдир», деб уч марта айтди.

حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجَ عُمَرُ عَلَى النَّاسِ يَضْرِبُهُمْ عَلَى السَّجْدَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى مَرَّ بِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ فَقَالَ لَا أَدَعُهُمَا صَلَّيْتُهُمَا مَعَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَفَقَالَ عُمَرُ إِنَّ النَّاسَ لَوْ كَانُوا كَهَيْئَتِكَ لَمْ أُبَالِ

Hishom otasidan rivoyat qiladi: Umar odamlarning oldiga chiqib, asrdan keyin ikki (rakʼat) namoz oʻqiganlari uchun ularni urar edi. Nihoyat u Tamim ad-Doriyning oldidan oʻtdi. Shunda (Tamim): «Men bu ikkovini tark etmayman; men ularni sendan koʻra yaxshiroq zot — Rasululloh ﷺ bilan birga oʻqiganman», dedi. Umar: «Agar odamlar sening holingda boʻlganlarida, men parvo qilmas edim», dedi.Ҳишом отасидан ривоят қилади: Умар одамларнинг олдига чиқиб, асрдан кейин икки (ракъат) намоз ўқиганлари учун уларни урар эди. Ниҳоят у Тамим ад-Дорийнинг олдидан ўтди. Шунда (Тамим): «Мен бу икковини тарк этмайман; мен уларни сендан кўра яхшироқ зот — Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўқиганман», деди. Умар: «Агар одамлар сенинг ҳолингда бўлганларида, мен парво қилмас эдим», деди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَوْهَبٍ يُحَدِّثُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يُسْلِمُ عَلَى يَدَيْ الرَّجُلِ فَقَالَ هُوَ أَوْلَى النَّاسِ بِمَحْيَاهُ وَمَمَاتِهِ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺdan bir kishining boshqa bir kishining qoʻlida islomga kirishi haqida soʻraldi. U zot: «U uning hayotida ham, oʻlimida ham odamlarning eng haqlirogʻidir», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺдан бир кишининг бошқа бир кишининг қўлида исломга кириши ҳақида сўралди. У зот: «У унинг ҳаётида ҳам, ўлимида ҳам одамларнинг энг ҳақлироғидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الدِّينَ النَّصِيحَةُ إِنَّ الدِّينَ النَّصِيحَةُ إِنَّ الدِّينَ النَّصِيحَةُ قَالُوا لِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِنَبِيِّهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَعَامَّتِهِمْقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ قُلْتُ لِسُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ فِي حَدِيثٍ حَدَّثَنَاهُ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ فَقَالَ سُهَيْلٌ سَمِعْتُهُ مِنْ الَّذِي سَمِعَهُ مِنْهُ أَبِي سَمِعْتُ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ اللَّيْثِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Rasululloh ﷺ dedilar: «Albatta, din nasihatdir; albatta, din nasihatdir; albatta, din nasihatdir». Ular: «Kimga (nasihat), ey Allohning Rasuli?» deyishdi. U zot: «Allohga, Uning Kitobiga, Uning Nabiysiga, moʻminlarning imomlariga va ularning ommasiga», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: Bizga Muhammad ibn Abbod soʻzlab berdi, unga Sufyon soʻzlab berdi. U aytdi: Men Suhayl ibn Abu Solihga Amr ibn Dinor bizga al-Qaʼqoʼ ibn Hakimdan, u otasidan rivoyat qilgan bir hadis haqida (aytdim). Shunda Suhayl: «Men uni otam eshitgan kishidan eshitganman: Atoʼ ibn Yazid al-Laysiy Tamim ad-Doriydan, u Nabiy ﷺdan — otamning Ibn Uyaynadan (rivoyat qilgan) hadisi kabi — soʻzlab berganini eshitdim», dedi.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Албатта, дин насиҳатдир; албатта, дин насиҳатдир; албатта, дин насиҳатдир». Улар: «Кимга (насиҳат), эй Аллоҳнинг Расули?» дейишди. У зот: «Аллоҳга, Унинг Китобига, Унинг Набийсига, мўминларнинг имомларига ва уларнинг оммасига», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: Бизга Муҳаммад ибн Аббод сўзлаб берди, унга Суфён сўзлаб берди. У айтди: Мен Суҳайл ибн Абу Солиҳга Амр ибн Динор бизга ал-Қаъқў ибн Ҳакимдан, у отасидан ривоят қилган бир ҳадис ҳақида (айтдим). Шунда Суҳайл: «Мен уни отам эшитган кишидан эшитганман: Атў ибн Язид ал-Лайсий Тамим ад-Дорийдан, у Набий ﷺдан — отамнинг Ибн Уяйнадан (ривоят қилган) ҳадиси каби — сўзлаб берганини эшитдим», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدِّينُ النَّصِيحَةُ الدِّينُ النَّصِيحَةُ ثَلَاثًا قَالُوا لِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Rasululloh ﷺ: «Din nasihatdir, din nasihatdir», deb uch marta aytdilar. Ular: «Kimga (nasihat), ey Allohning Rasuli?» deyishdi. U zot: «Allohga, Uning Kitobiga, Uning Rasuliga, musulmonlarning imomlariga va ularning ommasiga», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. Расулуллоҳ ﷺ: «Дин насиҳатдир, дин насиҳатдир», деб уч марта айтдилар. Улар: «Кимга (насиҳат), эй Аллоҳнинг Расули?» дейишди. У зот: «Аллоҳга, Унинг Китобига, Унинг Расулига, мусулмонларнинг имомларига ва уларнинг оммасига», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ سَمِعْتُ تَمِيمًا الدَّارِيَّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا السُّنَّةُ فِي الرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ يُسْلِمُ عَلَى يَدَيْ رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ هُوَ أَوْلَى النَّاسِ بِمَحْيَاهُ وَمَمَاتِهِ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, kitob ahlidan boʻlgan bir kishi musulmonlardan birortasining qoʻlida islom qabul qilsa, sunnat hukmi nima boʻladi?» deb soʻradim. Shunda Rasululloh ﷺ: «U hayotida ham, mamotida ham odamlarning unga eng haqlirogʻidir», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, китоб аҳлидан бўлган бир киши мусулмонлардан бирортасининг қўлида ислом қабул қилса, суннат ҳукми нима бўлади?» деб сўрадим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У ҳаётида ҳам, мамотида ҳам одамларнинг унга энг ҳақлироғидир», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلُ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَلَاتُهُ فَإِنْ كَانَ أَتَمَّهَا كُتِبَتْ لَهُ تَامَّةً وَإِنْ لَمْ يَكُنْ أَتَمَّهَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَتُكْمِلُونَ بِهَا فَرِيضَتَهُ ثُمَّ الزَّكَاةُ كَذَلِكَ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى حِسَابِ ذَلِكَحَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ

Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishi aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida banda birinchi boʻlib hisob beradigan narsa uning namozidir. Agar uni toʻliq bajargan boʻlsa, unga toʻliq (qilib) yoziladi. Agar uni toʻliq bajarmagan boʻlsa, Alloh azza va jalla: ‹Qaranglar, bandam uchun nafl (namoz) topasizlarmi? Bas, u bilan uning farzini toʻldiringlar›, deydi. Soʻng zakot ham shunday. Soʻng amallar shunga qarab olinadi», dedilar. Hasan Hammoddan, u Humayddan, u Hasandan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan shu kabisini (rivoyat qildi). Yana Hasan Hammod ibn Salamadan, u Dovud ibn Abu Hinddan, u Zuroro ibn Avfodan, u Tamim ad-Doriydan, u Nabiy ﷺdan shu kabisini (rivoyat qildi).Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир киши айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида банда биринчи бўлиб ҳисоб берадиган нарса унинг намозидир. Агар уни тўлиқ бажарган бўлса, унга тўлиқ (қилиб) ёзилади. Агар уни тўлиқ бажармаган бўлса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Қаранглар, бандам учун нафл (намоз) топасизларми? Бас, у билан унинг фарзини тўлдиринглар›, дейди. Сўнг закот ҳам шундай. Сўнг амаллар шунга қараб олинади», дедилар. Ҳасан Ҳаммоддан, у Ҳумайддан, у Ҳасандан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан шу кабисини (ривоят қилди). Яна Ҳасан Ҳаммод ибн Саламадан, у Довуд ибн Абу Ҳинддан, у Зуроро ибн Авфодан, у Тамим ад-Дорийдан, у Набий ﷺдан шу кабисини (ривоят қилди).

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى يَعْنِي الطَّبَّاعَ قَالَ حَدَّثَنِي لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْخَلِيلُ بْنُ مُرَّةَ عَنِ الْأَزْهَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاحِدًا أَحَدًا صَمَدًا لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كُتِبَتْ لَهُ أَرْبَعُونَ أَلْفَ حَسَنَةٍ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oʻn marta ‹Lo ilaha illalloh, vohidan ahadan samadan, lam yattaxiz sohibatan va lo valadan va lam yakun lahu kufuvan ahad (Allohdan oʻzga iloh yoʻq; U yagona, yakka, behojat Zot; yor ham, farzand ham tutmagan va Unga hech kim teng emas)› desa, unga qirq ming yaxshilik yoziladi», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ўн марта ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, воҳидан аҳадан самадан, лам яттахиз соҳибатан ва ло валадан ва лам якун лаҳу куфуван аҳад (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ; У ягона, якка, беҳожат Зот; ёр ҳам, фарзанд ҳам тутмаган ва Унга ҳеч ким тенг эмас)› деса, унга қирқ минг яхшилик ёзилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ سَمِعْتُ تَمِيمًا الدَّارِيَّ يَقُولُسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا السُّنَّةُ فِي الرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ الْكُفْرِ يُسْلِمُ عَلَى يَدَيْ الرَّجُلِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ هُوَ أَوْلَى النَّاسِ بِحَيَاتِهِ وَمَوْتِهِ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men Rasululloh ﷺdan: «Ey Allohning Rasuli, kufr ahlidan boʻlgan bir kishi musulmonlardan birortasining qoʻlida islom qabul qilsa, sunnat hukmi nima boʻladi?» deb soʻradim. Shunda Rasululloh ﷺ: «U hayotida ham, mamotida ham odamlarning unga eng haqlirogʻidir», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан: «Эй Аллоҳнинг Расули, куфр аҳлидан бўлган бир киши мусулмонлардан бирортасининг қўлида ислом қабул қилса, суннат ҳукми нима бўлади?» деб сўрадим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У ҳаётида ҳам, мамотида ҳам одамларнинг унга энг ҳақлироғидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَدَاوُدَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَوَّلُ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الصَّلَاةُ فَإِنْ كَانَ أَكْمَلَهَا كُتِبَتْ لَهُ كَامِلَةً وَإِنْ لَمْ يَكُنْ أَكْمَلَهَا قَالَ لِلْمَلَائِكَةِ انْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَأَكْمِلُوا بِهَا مَا ضَيَّعَ مِنْ فَرِيضَةٍ ثُمَّ الزَّكَاةُ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى حَسَبِ ذَلِكَ

Tamim ad-Doriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kunida banda birinchi boʻlib hisob beradigan narsa — namozdir. Agar uni toʻliq bajargan boʻlsa, unga toʻliq (qilib) yoziladi. Agar uni toʻliq bajarmagan boʻlsa, (Alloh) farishtalarga: ‹Qaranglar, bandam uchun nafl (namoz) topasizlarmi? Bas, u bilan uning farzdan zoye qilgan narsasini toʻldiringlar›, deydi. Soʻng zakot. Soʻng amallar shunga qarab olinadi», dedilar.Тамим ад-Дорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қиёмат кунида банда биринчи бўлиб ҳисоб берадиган нарса — намоздир. Агар уни тўлиқ бажарган бўлса, унга тўлиқ (қилиб) ёзилади. Агар уни тўлиқ бажармаган бўлса, (Аллоҳ) фаришталарга: ‹Қаранглар, бандам учун нафл (намоз) топасизларми? Бас, у билан унинг фарздан зое қилган нарсасини тўлдиринглар›, дейди. Сўнг закот. Сўнг амаллар шунга қараб олинади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيُّأَنَّ رَوْحَ بْنَ زِنْبَاعٍ زَارَ تَمِيمًا الدَّارِيَّ فَوَجَدَهُ يُنَقِّي شَعِيرًا لِفَرَسِهِ قَالَ وَحَوْلَهُ أَهْلُهُ فَقَالَ لَهُ رَوْحٌ أَمَا كَانَ فِي هَؤُلَاءِ مَنْ يَكْفِيكَ قَالَ تَمِيمٌ بَلَى وَلَكِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يُنَقِّي لِفَرَسِهِ شَعِيرًا ثُمَّ يُعَلِّقُهُ عَلَيْهِ إِلَّا كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ حَبَّةٍ حَسَنَةٌحَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ فَذَكَرَ مِثْلَ هَذَا الْحَدِيثِ

Shurahbil ibn Muslim al-Xavloniy rivoyat qiladi: Ravh ibn Zinboʼ Tamim ad-Doriyni ziyorat qilgani borib, uni oti uchun arpa tozalayotgan holda topdi, atrofida esa ahli bor edi. Ravh unga: «Bularning orasida sening oʻrningga (shu ishni qiladigan) birov yoʻqmidi?» dedi. Tamim: «Bor, lekin men Rasululloh ﷺning: ‹Qaysi bir musulmon kishi oti uchun arpa tozalab, soʻng uni unga (yem qilib) osib qoʻysa, unga har bir don evaziga bir yaxshilik yoziladi›, deganlarini eshitganman», dedi. Haysam ibn Xorija Ismoil ibn Ayyoshdan, u Shurahbil ibn Muslimdan shu hadisning oʻxshashini zikr qildi.Шураҳбил ибн Муслим ал-Хавлоний ривоят қилади: Равҳ ибн Зинбў Тамим ад-Дорийни зиёрат қилгани бориб, уни оти учун арпа тозалаётган ҳолда топди, атрофида эса аҳли бор эди. Равҳ унга: «Буларнинг орасида сенинг ўрнингга (шу ишни қиладиган) биров йўқмиди?» деди. Тамим: «Бор, лекин мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қайси бир мусулмон киши оти учун арпа тозалаб, сўнг уни унга (ем қилиб) осиб қўйса, унга ҳар бир дон эвазига бир яхшилик ёзилади›, деганларини эшитганман», деди. Ҳайсам ибн Хорижа Исмоил ибн Айёшдан, у Шураҳбил ибн Муслимдан шу ҳадиснинг ўхшашини зикр қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَبْلُغَنَّ هَذَا الْأَمْرُ مَا بَلَغَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَلَا يَتْرُكُ اللَّهُ بَيْتَ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ هَذَا الدِّينَ بِعِزِّ عَزِيزٍ أَوْ بِذُلِّ ذَلِيلٍ عِزًّا يُعِزُّ اللَّهُ بِهِ الْإِسْلَامَ وَذُلًّا يُذِلُّ اللَّهُ بِهِ الْكُفْرَوَكَانَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ يَقُولُ قَدْ عَرَفْتُ ذَلِكَ فِي أَهْلِ بَيْتِي لَقَدْ أَصَابَ مَنْ أَسْلَمَ مِنْهُمْ الْخَيْرُ وَالشَّرَفُ وَالْعِزُّ وَلَقَدْ أَصَابَ مَنْ كَانَ مِنْهُمْ كَافِرًا الذُّلُّ وَالصَّغَارُ وَالْجِزْيَةُ

Sulaym ibn Omir Tamim ad-Doriydan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Bu ish albatta kecha va kunduz yetgan joygacha yetadi. Alloh na loydan (qurilgan) uyni, na junadan (tikilgan) chodirni qoldirmay, bu dinni ularga kiritadi — aziz kishining izzati bilan yoki xor kishining xorligi bilan: Alloh u izzat bilan Islomni aziz qiladi, u xorlik bilan kufrni xor qiladi». Tamim ad-Doriy: «Men buni oʻz ahli baytimda bildim: ulardan islom qabul qilganlariga yaxshilik, sharaf va izzat yetdi; ulardan kofir boʻlganlariga esa xorlik, tubanlik va jizya yetdi», der edi.Сулайм ибн Омир Тамим ад-Дорийдан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Бу иш албатта кеча ва кундуз етган жойгача етади. Аллоҳ на лойдан (қурилган) уйни, на жунадан (тикилган) чодирни қолдирмай, бу динни уларга киритади — азиз кишининг иззати билан ёки хор кишининг хорлиги билан: Аллоҳ у иззат билан Исломни азиз қилади, у хорлик билан куфрни хор қилади». Тамим ад-Дорий: «Мен буни ўз аҳли байтимда билдим: улардан ислом қабул қилганларига яхшилик, шараф ва иззат етди; улардан кофир бўлганларига эса хорлик, тубанлик ва жизя етди», дер эди.

أَمْلَاهُ عَلَيْنَا مِنْ النَّوَادِرِ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَرَأَ بِمِائَةِ آيَةٍ فِي لَيْلَةٍ كُتِبَ لَهُ قُنُوتُ لَيْلَةٍ

Tamim Doriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim bir kechada yuz oyat oʻqisa, unga bir kechani (ibodatda) qoim boʻlgani yozib qoʻyiladi», dedilar.Тамим Дорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кечада юз оят ўқиса, унга бир кечани (ибодатда) қоим бўлгани ёзиб қўйилади», дедилар.