حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكَانَ لَهُمْ غُلَامٌ يُقَالُ لَهُ طَهْمَانُ أَوْ ذَكْوَانُ فَأَعْتَقَ جَدُّهُ نِصْفَهُ فَجَاءَ الْعَبْدُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْتَقُ فِي عِتْقِكَ وَتُرَقُّ فِي رِقِّكَ قَالَ وَكَانَ يَخْدِمُ سَيِّدَهُ حَتَّى مَاتَقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ مَعْمَرٌ يَعْنِي ابْنَ حَوْشَبٍ رَجُلًا صَالِحًا
Ismoil ibn Umayya otasidan, u bobosidan rivoyat qildi: Ularning Tahmon yoki Zakvon deb ataladigan bir gʻulomi bor edi. Bobosi uning yarmini ozod qildi. Shunda oʻsha qul Nabiy ﷺning huzurlariga keldi. Nabiy ﷺ: «Sen ozodliging miqdoricha ozod boʻlasan va qulliging miqdoricha qul boʻlasan», dedilar. (Roviy) aytdi: U oʻlguniga qadar xoʻjasiga xizmat qilib yurdi. Abdurrazzoq aytdi: Maʼmar — yaʼni Ibn Havshab — solih kishi edi.Исмоил ибн Умайя отасидан, у бобосидан ривоят қилди: Уларнинг Таҳмон ёки Заквон деб аталадиган бир ғуломи бор эди. Бобоси унинг ярмини озод қилди. Шунда ўша қул Набий ﷺнинг ҳузурларига келди. Набий ﷺ: «Сен озодлигинг миқдорича озод бўласан ва қуллигинг миқдорича қул бўласан», дедилар. (Ровий) айтди: У ўлгунига қадар хўжасига хизмат қилиб юрди. Абдурраззоқ айтди: Маъмар — яъни Ибн Ҳавшаб — солиҳ киши эди.