حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ مَوْلَى تُجِيبَ وَتُجِيبُ بَطْنٌ مِنْ كِنْدَةَ عَنْ رُوَيْفِعِ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ افْتَتَحَ حُنَيْنًا فَقَامَ فِينَا خَطِيبًا فَقَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْقِيَ مَاءَهُ زَرْعَ غَيْرِهِ وَلَا أَنْ يَبْتَاعَ مَغْنَمًا حَتَّى يُقْسَمَ وَلَا أَنْ يَلْبَسَ ثَوْبًا مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ رَدَّهُ فِيهِ وَلَا يَرْكَبَ دَابَّةً مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَعْجَفَهَا رَدَّهَا فِيهِ
Ruvayfiʼ ibn Sobit al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ Hunaynni fath qilgan paytda u zot bilan birga edim. U zot bizning oramizda xutba qilib turib: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan kishiga oʻz suvini boshqaning ekiniga quyishi halol emas; oʻljani taqsimlanmaguncha sotib olishi ham, musulmonlarning fayʼ molidan boʻlgan bir kiyimni kiyib, uni eskirtgach (fayʼga) qaytarib qoʻyishi ham, musulmonlarning fayʼ molidan boʻlgan bir ulovni minib, uni oriqlatib qoʻygach (fayʼga) qaytarib qoʻyishi ham (halol emas)», dedilar.Рувайфиъ ибн Собит ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ Ҳунайнни фатҳ қилган пайтда у зот билан бирга эдим. У зот бизнинг орамизда хутба қилиб туриб: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган кишига ўз сувини бошқанинг экинига қуйиши ҳалол эмас; ўлжани тақсимланмагунча сотиб олиши ҳам, мусулмонларнинг файъ молидан бўлган бир кийимни кийиб, уни эскиртгач (файъга) қайтариб қўйиши ҳам, мусулмонларнинг файъ молидан бўлган бир уловни миниб, уни ориқлатиб қўйгач (файъга) қайтариб қўйиши ҳам (ҳалол эмас)», дедилар.