Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir janozada edilar. U zot bir tayoqchani olib, yer chizib: «Sizlardan hech bir kishi yoʻqki, uning doʻzaxdagi yoki jannatdagi joyi yozib qoʻyilmagan boʻlsa», dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, unda tavakkal qilib qoʻya qolmaymizmi?» deyishdi. U zot: «Amal qilinglar, chunki har kim oʻziga muyassar qilingan narsaga oson yoʻl bilan yetkaziladi», dedilar-da, {Ammo kim (Alloh yoʻlida) bergan, taqvo qilgan va yaxshilikni tasdiqlagan boʻlsa, biz uni oson yoʻlga muyassar qilamiz. Ammo kim baxillik qilib, oʻzini beparvo tutgan va yaxshilikni yolgʻonga chiqargan boʻlsa, biz uni ogʻir yoʻlga muyassar qilamiz} deb oʻqidilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир жанозада эдилар. У зот бир таёқчани олиб, ер чизиб: «Сизлардан ҳеч бир киши йўқки, унинг дўзахдаги ёки жаннатдаги жойи ёзиб қўйилмаган бўлса», дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, унда таваккал қилиб қўя қолмаймизми?» дейишди. У зот: «Амал қилинглар, чунки ҳар ким ўзига муяссар қилинган нарсага осон йўл билан етказилади», дедилар-да, {Аммо ким (Аллоҳ йўлида) берган, тақво қилган ва яхшиликни тасдиқлаган бўлса, биз уни осон йўлга муяссар қиламиз. Аммо ким бахиллик қилиб, ўзини бепарво тутган ва яхшиликни ёлғонга чиқарган бўлса, биз уни оғир йўлга муяссар қиламиз} деб ўқидилар.