Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot Siffin tomonga borayotib, Naynavo (degan joy)ga muvoziy kelganlarida nido qildilar: «Sabr qil, ey Abu Abdulloh; sabr qil, ey Abu Abdulloh, Furot sohilida». Men: «Bu qanaqa (soʻz)?» dedim. U zot dedilar: «Bir kuni men Nabiy ﷺning huzurlariga kirsam, u zotning koʻzlaridan yosh oqib turardi. Men: ‹Ey Allohning Nabiysi, sizni kimdir gʻazablantirdimi? Koʻzlaringizga nima boʻldiki, yosh oqib turibdi?› dedim. U zot: ‹Yoʻq, balki hozirgina yonimdan Jibril turib ketdi va menga Husayn Furot sohilida oʻldirilishini xabar berdi. Soʻng u: Uning (halok boʻladigan yeri) tuprogʻidan senga hidlatib qoʻyaymi? dedi. Men: Ha, dedim. U qoʻlini choʻzib, bir siqim tuproq oldi-da, menga berdi. Shundan men koʻzlarimni tutolmadim, ulardan yosh oqib ketdi›, dedilar».Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот Сиффин томонга бораётиб, Найнаво (деган жой)га мувозий келганларида нидо қилдилар: «Сабр қил, эй Абу Абдуллоҳ; сабр қил, эй Абу Абдуллоҳ, Фурот соҳилида». Мен: «Бу қанақа (сўз)?» дедим. У зот дедилар: «Бир куни мен Набий ﷺнинг ҳузурларига кирсам, у зотнинг кўзларидан ёш оқиб турарди. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Набийси, сизни кимдир ғазаблантирдими? Кўзларингизга нима бўлдики, ёш оқиб турибди?› дедим. У зот: ‹Йўқ, балки ҳозиргина ёнимдан Жибрил туриб кетди ва менга Ҳусайн Фурот соҳилида ўлдирилишини хабар берди. Сўнг у: Унинг (ҳалок бўладиган ери) тупроғидан сенга ҳидлатиб қўяйми? деди. Мен: Ҳа, дедим. У қўлини чўзиб, бир сиқим тупроқ олди-да, менга берди. Шундан мен кўзларимни тутолмадим, улардан ёш оқиб кетди›, дедилар».