حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي حَكِيمُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِنْ اللَّيْلِ فَأَيْقَظَنَا لِلصَّلَاةِ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَصَلَّى هَوِيًّا مِنْ اللَّيْلِ قَالَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَنَا حِسًّا قَالَ فَرَجَعَ إِلَيْنَا فَأَيْقَظَنَا وَقَالَ قُومَا فَصَلِّيَا قَالَ فَجَلَسْتُ وَأَنَا أَعْرُكُ عَيْنِي وَأَقُولُ إِنَّا وَاللَّهِ مَا نُصَلِّي إِلَّا مَا كُتِبَ لَنَا إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا قَالَ فَوَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ وَيَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ مَا نُصَلِّي إِلَّا مَا كُتِبَ لَنَا مَا نُصَلِّي إِلَّا مَا كُتِبَ لَنَا {وَكَانَ الْإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا}.
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechasi menikiga va Fotima (roziyallohu anho)nikiga kirib, bizni namozga uygʻotdilar. Soʻng oʻz uylariga qaytib, kechaning bir qismida namoz oʻqidilar. Bizdan biror shovqin eshitmagach, yana oldimizga qaytib, bizni uygʻotib: ‹Turib namoz oʻqinglar›, dedilar. Men koʻzimni ishqalab oʻtirdim-da: ‹Vallohi, biz faqat oʻzimizga yozib qoʻyilgan narsanigina oʻqiymiz; jonlarimiz Allohning qoʻlidadir, agar U bizni uygʻotishni xohlasa uygʻotadi›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan sonlariga urib: ‹Biz faqat oʻzimizga yozilgannigina oʻqiymiz, biz faqat oʻzimizga yozilgannigina oʻqiymiz›, deb orqalariga qaytdilar. {Inson eng koʻp janjallashadigan (mavjudot)dir} (Kahf 54)», dedi.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси меникига ва Фотима (розияллоҳу анҳо)никига кириб, бизни намозга уйғотдилар. Сўнг ўз уйларига қайтиб, кечанинг бир қисмида намоз ўқидилар. Биздан бирор шовқин эшитмагач, яна олдимизга қайтиб, бизни уйғотиб: ‹Туриб намоз ўқинглар›, дедилар. Мен кўзимни ишқалаб ўтирдим-да: ‹Валлоҳи, биз фақат ўзимизга ёзиб қўйилган нарсанигина ўқиймиз; жонларимиз Аллоҳнинг қўлидадир, агар У бизни уйғотишни хоҳласа уйғотади›, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан сонларига уриб: ‹Биз фақат ўзимизга ёзилганнигина ўқиймиз, биз фақат ўзимизга ёзилганнигина ўқиймиз›, деб орқаларига қайтдилар. {Инсон энг кўп жанжаллашадиган (мавжудот)дир} (Каҳф 54)», деди.