حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَهُ مَرَّةً قَالَ عَبْدُ الرَّازِقِ وَأَكْثَرُ ذَاكَ يَقُولُ أَخْبَرَنِي مَنْ شَهِدَ عَلِيًّا حِينَ رَكِبَ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ {سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ . وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ} ثُمَّ حَمِدَ ثَلَاثًا وَكَبَّرَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ ثُمَّ ضَحِكَ قَالَ فَقِيلَ مَا يُضْحِكُكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ مِثْلَ مَا فَعَلْتُ وَقَالَ مِثْلَ مَا قُلْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْنَا مَا يُضْحِكُكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ الْعَبْدُ أَوْ قَالَ عَجِبْتُ لِلْعَبْدِ إِذَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا هُوَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U ulovga minganida, oyogʻini uzangiga qoʻygach: «Bismillah», dedi. Ustiga oʻrnashib olgach: «Alhamdulillah», dedi. Soʻng: {Bunga bizga boʻysundirib bergan Zot pokdir. Biz esa bunga qodir emas edik. Albatta biz Robbimizga qaytguvchimiz} (Zuxruf 13-14), dedi. Soʻng uch marta hamd aytdi va uch marta takbir aytdi, keyin: «Allohumma, Sendan boshqa iloh yoʻq, oʻzimga zulm qildim, meni magʻfirat qil, chunki gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmaydi», dedi. Soʻng kuldi. «Ey moʻminlar amiri, Sizni nima kuldirdi?» deyilganda, u: «Nabiy ﷺ men qilgan ishni qilib, men aytgan soʻzni aytgani, soʻng kulganlarini koʻrgan edim. Biz: ‹Ey Allohning Nabiysi, Sizni nima kuldirdi?› deganimizda, u zot: ‹Banda: ‹Sendan boshqa iloh yoʻq, oʻzimga zulm qildim, meni magʻfirat qil, chunki gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmaydi›, deganida, gunohlarni Undan boshqa hech kim magʻfirat qilmasligini bilgani holida aytgani meni ajablantirdi›, dedilar», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У уловга минганида, оёғини узангига қўйгач: «Бисмиллаҳ», деди. Устига ўрнашиб олгач: «Алҳамдулиллаҳ», деди. Сўнг: {Бунга бизга бўйсундириб берган Зот покдир. Биз эса бунга қодир эмас эдик. Албатта биз Роббимизга қайтгувчимиз} (Зухруф 13-14), деди. Сўнг уч марта ҳамд айтди ва уч марта такбир айтди, кейин: «Аллоҳумма, Сендан бошқа илоҳ йўқ, ўзимга зулм қилдим, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким мағфират қилмайди», деди. Сўнг кулди. «Эй мўминлар амири, Сизни нима кулдирди?» дейилганда, у: «Набий ﷺ мен қилган ишни қилиб, мен айтган сўзни айтгани, сўнг кулганларини кўрган эдим. Биз: ‹Эй Аллоҳнинг Набийси, Сизни нима кулдирди?› деганимизда, у зот: ‹Банда: ‹Сендан бошқа илоҳ йўқ, ўзимга зулм қилдим, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким мағфират қилмайди›, деганида, гуноҳларни Ундан бошқа ҳеч ким мағфират қилмаслигини билгани ҳолида айтгани мени ажаблантирди›, дедилар», деди.