Musnad Ahmad · HadisМуснад Аҳмад · Ҳадис16487
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ بَهْزٌ الْبَدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا أَنْفَقَ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةً وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً
Abu Masʼud al-Badriy (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Albatta, musulmon kishi ajrini umid qilgan holda ahliga nafaqa sarflasa, bu unga sadaqa boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Бадрий (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Албатта, мусулмон киши ажрини умид қилган ҳолда аҳлига нафақа сарфласа, бу унга садақа бўлади», дедилар.
Darajasi:Даражаси: Isnodi sahihИсноди саҳиҳ (شعيب الأرناؤوط) · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abu Mas'ud al-Badriy