Amr ibn Abasa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlariga bir kishi — hassasiga tayangan keksa chol — kelib: «Yo Rasululloh, mening xiyonatlarim va fujurlarim bor, menga magʻfirat qilinadimi?» dedi. U zot: «Sen la ilaha illalloh, deb guvohlik bermaysanmi?» dedilar. U: «Ha, va Sizning Allohning Rasuli ekaningizga ham guvohlik beraman», dedi. U zot: «Xiyonatlaringu fujurlaring senga magʻfirat qilindi», dedilar.Амр ибн Абаса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларига бир киши — ҳассасига таянган кекса чол — келиб: «Ё Расулуллоҳ, менинг хиёнатларим ва фужурларим бор, менга мағфират қилинадими?» деди. У зот: «Сен ла илаҳа иллаллоҳ, деб гувоҳлик бермайсанми?» дедилар. У: «Ҳа, ва Сизнинг Аллоҳнинг Расули эканингизга ҳам гувоҳлик бераман», деди. У зот: «Хиёнатларингу фужурларинг сенга мағфират қилинди», дедилар.