حَدَّثَنَا هَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّأَنَّهُ رَاحَ إِلَى مَسْجِدِ دِمَشْقَ وَهَجَّرَ بِالرَّوَاحِ فَلَقِيَ شَدَّادَ بْنَ أَوْسٍ وَالصُّنَابِحِيُّ مَعَهُ فَقُلْتُ أَيْنَ تُرِيدَانِ يَرْحَمُكُمَا اللَّهُ قَالَا نُرِيدُ هَاهُنَا إِلَى أَخٍ لَنَا مَرِيضٍ نَعُودُهُ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا حَتَّى دَخَلَا عَلَى ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَا لَهُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ قَالَ أَصْبَحْتُ بِنِعْمَةٍ فَقَالَ لَهُ شَدَّادٌ أَبْشِرْ بِكَفَّارَاتِ السَّيِّئَاتِ وَحَطِّ الْخَطَايَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ إِنِّي إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدًا مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنًا فَحَمِدَنِي عَلَى مَا ابْتَلَيْتُهُ فَإِنَّهُ يَقُومُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ مِنْ الْخَطَايَا وَيَقُولُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا قَيَّدْتُ عَبْدِي وَابْتَلَيْتُهُ وَأَجْرُوا لَهُ كَمَا كُنْتُمْ تُجْرُونَ لَهُ وَهُوَ صَحِيحٌ
Abul-Ashʼas as-Sanʼoniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Damashq masjidiga erta yoʻl oldi va Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)ni uchratdi, Sunobihiy ham u bilan birga edi. (Abul-Ashʼas) aytdi: Men: «Alloh sizlarga rahm qilsin, qayoqqa ketyapsizlar?» dedim. Ular: «Mana bu yoqqa — bir kasal birodarimizni yoʻqlagani ketyapmiz», dedilar. Men ham ular bilan birga bordim. Ular oʻsha kishining oldiga kirdilar-da, unga: «Tongni qanday qarshilading?» dedilar. U: «Neʼmat ichida tongni qarshiladim», dedi. Shunda Shaddod unga: «Yomonliklarga kafforat va xatolarning toʻkilishi bilan xushxabar boʻlsin! Zero, men Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: ‹Alloh azza va jalla aytadi: Qachonki Men bandalarimdan moʻmin bir bandani sinasam-u, u sinaganim uchun Menga hamd aytsa, u oʻsha yotgan joyidan onasi tuqqan kunidagidek xatolardan (pok holda) turadi. Rabb azza va jalla: ‹Men bandamni bogʻlab (kasal qilib) sinadim. Bas, unga sogʻ paytida yozib turganlaringizni (endi ham) yozib boringlar›, deydi›», dedi.Абул-Ашъас ас-Санъоний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Дамашқ масжидига эрта йўл олди ва Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)ни учратди, Сунобиҳий ҳам у билан бирга эди. (Абул-Ашъас) айтди: Мен: «Аллоҳ сизларга раҳм қилсин, қаёққа кетяпсизлар?» дедим. Улар: «Мана бу ёққа — бир касал биродаримизни йўқлагани кетяпмиз», дедилар. Мен ҳам улар билан бирга бордим. Улар ўша кишининг олдига кирдилар-да, унга: «Тонгни қандай қаршиладинг?» дедилар. У: «Неъмат ичида тонгни қаршиладим», деди. Шунда Шаддод унга: «Ёмонликларга каффорат ва хатоларнинг тўкилиши билан хушхабар бўлсин! Зеро, мен Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: ‹Аллоҳ азза ва жалла айтади: Қачонки Мен бандаларимдан мўмин бир бандани синасам-у, у синаганим учун Менга ҳамд айтса, у ўша ётган жойидан онаси туққан кунидагидек хатолардан (пок ҳолда) туради. Рабб азза ва жалла: ‹Мен бандамни боғлаб (касал қилиб) синадим. Бас, унга соғ пайтида ёзиб турганларингизни (энди ҳам) ёзиб боринглар›, дейди›», деди.