حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ أَنْ يَقُولَ الْعَبْدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِالنِّعْمَةِ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ قَالَ إِنْ قَالَهَا بَعْدَمَا يُصْبِحُ مُوقِنًا بِهَا ثُمَّ مَاتَ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنْ قَالَهَا بَعْدَمَا يُمْسِي مُوقِنًا بِهَا ثُمَّ مَاتَ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Istigʻforning sayyidi — bandaning: ‹Allohumma anta Robbiy, la ilaha illa anta, xalaqtaniy va ana abduka, va ana alo ahdika va vaʼdika mastatoʼtu, abuu laka bin-niʼmati va abuu laka bizanbiy, fagʻfir liy, fa innahu la yagʻfiruz-zunuba illa anta› (Allohim, Sen mening Robbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq. Sen meni yaratding, men Sening bandangman; kuchim yetganicha Senga bergan ahd va vaʼdamdaman. Senga neʼmatingni eʼtirof etaman, gunohimni ham eʼtirof etaman; bas, meni magʻfirat qil — chunki gunohlarni Sendan oʻzga hech kim kechirmaydi) deyishidir», dedilar. Yana: «Kim buni tong otgach, unga yaqin ishonch bilan aytsa-yu, soʻng vafot etsa, jannat ahlidan boʻladi; kim buni kech kirgach, unga yaqin ishonch bilan aytsa-yu, soʻng vafot etsa, jannat ahlidan boʻladi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Истиғфорнинг саййиди — банданинг: ‹Аллоҳумма анта Роббий, ла илаҳа илла анта, халақтаний ва ана абдука, ва ана ало аҳдика ва ваъдика мастатўту, абуу лака бин-ниъмати ва абуу лака бизанбий, фағфир лий, фа иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла анта› (Аллоҳим, Сен менинг Роббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман; кучим етганича Сенга берган аҳд ва ваъдамдаман. Сенга неъматингни эътироф этаман, гуноҳимни ҳам эътироф этаман; бас, мени мағфират қил — чунки гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким кечирмайди) дейишидир», дедилар. Яна: «Ким буни тонг отгач, унга яқин ишонч билан айтса-ю, сўнг вафот этса, жаннат аҳлидан бўлади; ким буни кеч киргач, унга яқин ишонч билан айтса-ю, сўнг вафот этса, жаннат аҳлидан бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّهُ مَرَّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْفَتْحِ عَلَى رَجُلٍ يَحْتَجِمُ بِالْبَقِيعِ لِثَمَانِ عَشْرَةَ خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي فَقَالَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Fath zamonida Rasululloh ﷺ bilan birga — u zot qoʻlimdan ushlab turgan holda — Ramazonning oʻn sakkizi oʻtganida Baqiʼda qon oldirayotgan bir kishining yonidan oʻtdi. Shunda u zot: «Qon oluvchi ham, qon oldiruvchi ham roʻzasini buzdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Фатҳ замонида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга — у зот қўлимдан ушлаб турган ҳолда — Рамазоннинг ўн саккизи ўтганида Бақиъда қон олдираётган бир кишининг ёнидан ўтди. Шунда у зот: «Қон олувчи ҳам, қон олдирувчи ҳам рўзасини бузди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَثِنْتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذَّبْحَ وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla hamma narsada ehsonni (yaxshilik qilishni) farz qildi. Bas, oʻldirsangiz, chiroyli oʻldiringlar, soʻysangiz, chiroyli soʻyinglar. Biringiz pichogʻini oʻtkir qilib olsin va soʻyayotgan jonivorini rohatlantirsin», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳамма нарсада эҳсонни (яхшилик қилишни) фарз қилди. Бас, ўлдирсангиз, чиройли ўлдиринглар, сўйсангиз, чиройли сўйинглар. Бирингиз пичоғини ўткир қилиб олсин ва сўяётган жониворини роҳатлантирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَكَانَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ فِي سَفَرٍ فَنَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ لِغُلَامِهِ ائْتِنَا بِالشَّفْرَةِ نَعْبَثْ بِهَا فَأَنْكَرْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَا تَكَلَّمْتُ بِكَلِمَةٍ مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلَّا وَأَنَا أَخْطِمُهَا وَأَزُمُّهَا إِلَّا كَلِمَتِي هَذِهِ فَلَا تَحْفَظُوهَا عَلَيَّ وَاحْفَظُوا مِنِّي مَا أَقُولُ لَكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا كَنَزَ النَّاسُ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ فَاكْنِزُوا هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَأَسْأَلُكَ حُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَأَسْأَلُكَ لِسَانًا صَادِقًا وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Hasson ibn Atiyya aytdi: Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) safarda edi. Bir manzilga tushdi-da, xizmatkoriga: «Bizga pichoqni keltir, u bilan oʻynaymiz», dedi. Men buni unga eʼtirof etmadim. Shunda u dedi: «Men islomga kirganimdan beri har bir soʻzimni jilovlab, tizginlab aytganman — mana shu soʻzimdan boshqa. Bas, buni mendan yozib olmanglar, balki sizlarga aytadigan narsamni yodda tutinglar. Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Odamlar oltin va kumush toʻplaganlarida, sizlar mana bu kalimalarni toʻplanglar: Allohumma inni asʼalukas-sabota fil-amri val-azimata alar-rushdi, va asʼaluka shukra niʼmatika, va asʼaluka husna ibodatika, va asʼaluka qalban saliman, va asʼaluka lisonan sodiqan, va asʼaluka min xayri ma taʼlamu, va aʼuzu bika min sharri ma taʼlamu, va astagʻfiruka lima taʼlamu, innaka anta allamul-gʻuyub›.»Ҳассон ибн Атийя айтди: Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) сафарда эди. Бир манзилга тушди-да, хизматкорига: «Бизга пичоқни келтир, у билан ўйнаймиз», деди. Мен буни унга эътироф этмадим. Шунда у деди: «Мен исломга кирганимдан бери ҳар бир сўзимни жиловлаб, тизгинлаб айтганман — мана шу сўзимдан бошқа. Бас, буни мендан ёзиб олманглар, балки сизларга айтадиган нарсамни ёдда тутинглар. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: ‹Одамлар олтин ва кумуш тўплаганларида, сизлар мана бу калималарни тўпланглар: Аллоҳумма инни асъалукас-сабота фил-амри вал-азимата алар-рушди, ва асъалука шукра ниъматика, ва асъалука ҳусна ибодатика, ва асъалука қалбан салиман, ва асъалука лисонан содиқан, ва асъалука мин хайри ма таъламу, ва аъузу бика мин шарри ма таъламу, ва астағфирука лима таъламу, иннака анта алламул-ғуюб›.»

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ زَوَى لِي الْأَرْضَ حَتَّى رَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ مُلْكَ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَإِنِّي أُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الْأَبْيَضَ وَالْأَحْمَرَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ لَا يُهْلِكُ أُمَّتِي بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَأَنْ لَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا فَيُهْلِكَهُمْ بِعَامَّةٍ وَأَنْ لَا يُلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَلَا يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لَا يُرَدُّ وَإِنِّي قَدْ أَعْطَيْتُكَ لِأُمَّتِكَ أَنْ لَا أُهْلِكَهُمْ بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِمَّنْ سِوَاهُمْ فَيُهْلِكُوهُمْ بِعَامَّةٍ حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَبَعْضُهُمْ يَقْتُلُ بَعْضًا وَبَعْضُهُمْ يَسْبِي بَعْضًا

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh azza va jalla men uchun yerni yigʻib qoʻydi, hatto men uning mashriqlarini ham, magʻriblarini ham koʻrdim. Ummatimning mulki menga yigʻib koʻrsatilgan joylarga yetadi. Menga ikki xazina — oq va qizil (xazina) berildi. Men Robbim azza va jalladan ummatimni umumiy qahatchilik bilan halok qilmasligini, ularga oʻzgalardan dushmanni hukmron qilib, uni ularni umumiy tarzda halok etmasligini, ularni turli firqalarga boʻlib yubormasligini va baʼzilariga baʼzilarining zoʻravonligini totdirmasligini soʻradim. Shunda (Alloh): ‹Ey Muhammad, Men bir hukm chiqarsam, u qaytarilmaydi. Men senga ummating haqida ularni umumiy qahatchilik bilan halok qilmasligimni va ularga oʻzlaridan boʻlmagan dushmanni hukmron qilib, ular (bu ummatni) umumiy tarzda halok etmasliklarini berdim — toki ularning baʼzilari baʼzilarini halok qilmagunicha, baʼzilari baʼzilarini oʻldirmagunicha va baʼzilari baʼzilarini asir olmagunicha›, dedi.»Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла мен учун ерни йиғиб қўйди, ҳатто мен унинг машриқларини ҳам, мағрибларини ҳам кўрдим. Умматимнинг мулки менга йиғиб кўрсатилган жойларга етади. Менга икки хазина — оқ ва қизил (хазина) берилди. Мен Роббим азза ва жалладан умматимни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмаслигини, уларга ўзгалардан душманни ҳукмрон қилиб, уни уларни умумий тарзда ҳалок этмаслигини, уларни турли фирқаларга бўлиб юбормаслигини ва баъзиларига баъзиларининг зўравонлигини тотдирмаслигини сўрадим. Шунда (Аллоҳ): ‹Эй Муҳаммад, Мен бир ҳукм чиқарсам, у қайтарилмайди. Мен сенга умматинг ҳақида уларни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмаслигимни ва уларга ўзларидан бўлмаган душманни ҳукмрон қилиб, улар (бу умматни) умумий тарзда ҳалок этмасликларини бердим — токи уларнинг баъзилари баъзиларини ҳалок қилмагунича, баъзилари баъзиларини ўлдирмагунича ва баъзилари баъзиларини асир олмагунича›, деди.»

قَالَوَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنِّي لَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي إِلَّا الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ فَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

(Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ yana: «Men ummatim uchun faqat adashtiruvchi imomlardan qoʻrqaman. Ummatimda qilich qoʻyilsa, Qiyomat kunigacha ulardan koʻtarilmaydi», dedilar.(Ровий) айтди: Набий ﷺ яна: «Мен умматим учун фақат адаштирувчи имомлардан қўрқаман. Умматимда қилич қўйилса, Қиёмат кунигача улардан кўтарилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَحَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْنَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذَّبْحَ وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ ثُمَّ لِيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺdan ikki narsani yodlab oldim», dedi. U zot: «Alloh azza va jalla har bir narsada yaxshilik qilishni farz etdi. Bas, oʻldirsangiz, yaxshi oʻldiringlar; boʻgʻizlasangiz, yaxshi boʻgʻizlanglar. Biringiz pichogʻini oʻtkirlab olsin, soʻng boʻgʻizlanadigan hayvonni rohatlantirsin», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺдан икки нарсани ёдлаб олдим», деди. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир нарсада яхшилик қилишни фарз этди. Бас, ўлдирсангиз, яхши ўлдиринглар; бўғизласангиз, яхши бўғизланглар. Бирингиз пичоғини ўткирлаб олсин, сўнг бўғизланадиган ҳайвонни роҳатлантирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», deyayotganlarini eshitdim.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», деяётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا هَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّأَنَّهُ رَاحَ إِلَى مَسْجِدِ دِمَشْقَ وَهَجَّرَ بِالرَّوَاحِ فَلَقِيَ شَدَّادَ بْنَ أَوْسٍ وَالصُّنَابِحِيُّ مَعَهُ فَقُلْتُ أَيْنَ تُرِيدَانِ يَرْحَمُكُمَا اللَّهُ قَالَا نُرِيدُ هَاهُنَا إِلَى أَخٍ لَنَا مَرِيضٍ نَعُودُهُ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا حَتَّى دَخَلَا عَلَى ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَا لَهُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ قَالَ أَصْبَحْتُ بِنِعْمَةٍ فَقَالَ لَهُ شَدَّادٌ أَبْشِرْ بِكَفَّارَاتِ السَّيِّئَاتِ وَحَطِّ الْخَطَايَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ إِنِّي إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدًا مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنًا فَحَمِدَنِي عَلَى مَا ابْتَلَيْتُهُ فَإِنَّهُ يَقُومُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ مِنْ الْخَطَايَا وَيَقُولُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا قَيَّدْتُ عَبْدِي وَابْتَلَيْتُهُ وَأَجْرُوا لَهُ كَمَا كُنْتُمْ تُجْرُونَ لَهُ وَهُوَ صَحِيحٌ

Abul-Ashʼas as-Sanʼoniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Damashq masjidiga erta yoʻl oldi va Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)ni uchratdi, Sunobihiy ham u bilan birga edi. (Abul-Ashʼas) aytdi: Men: «Alloh sizlarga rahm qilsin, qayoqqa ketyapsizlar?» dedim. Ular: «Mana bu yoqqa — bir kasal birodarimizni yoʻqlagani ketyapmiz», dedilar. Men ham ular bilan birga bordim. Ular oʻsha kishining oldiga kirdilar-da, unga: «Tongni qanday qarshilading?» dedilar. U: «Neʼmat ichida tongni qarshiladim», dedi. Shunda Shaddod unga: «Yomonliklarga kafforat va xatolarning toʻkilishi bilan xushxabar boʻlsin! Zero, men Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: ‹Alloh azza va jalla aytadi: Qachonki Men bandalarimdan moʻmin bir bandani sinasam-u, u sinaganim uchun Menga hamd aytsa, u oʻsha yotgan joyidan onasi tuqqan kunidagidek xatolardan (pok holda) turadi. Rabb azza va jalla: ‹Men bandamni bogʻlab (kasal qilib) sinadim. Bas, unga sogʻ paytida yozib turganlaringizni (endi ham) yozib boringlar›, deydi›», dedi.Абул-Ашъас ас-Санъоний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Дамашқ масжидига эрта йўл олди ва Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)ни учратди, Сунобиҳий ҳам у билан бирга эди. (Абул-Ашъас) айтди: Мен: «Аллоҳ сизларга раҳм қилсин, қаёққа кетяпсизлар?» дедим. Улар: «Мана бу ёққа — бир касал биродаримизни йўқлагани кетяпмиз», дедилар. Мен ҳам улар билан бирга бордим. Улар ўша кишининг олдига кирдилар-да, унга: «Тонгни қандай қаршиладинг?» дедилар. У: «Неъмат ичида тонгни қаршиладим», деди. Шунда Шаддод унга: «Ёмонликларга каффорат ва хатоларнинг тўкилиши билан хушхабар бўлсин! Зеро, мен Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: ‹Аллоҳ азза ва жалла айтади: Қачонки Мен бандаларимдан мўмин бир бандани синасам-у, у синаганим учун Менга ҳамд айтса, у ўша ётган жойидан онаси туққан кунидагидек хатолардан (пок ҳолда) туради. Рабб азза ва жалла: ‹Мен бандамни боғлаб (касал қилиб) синадим. Бас, унга соғ пайтида ёзиб турганларингизни (энди ҳам) ёзиб боринглар›, дейди›», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَمَرَرْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَمَانِ عَشْرَةَ لَيْلَةً خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ فَأَبْصَرَ رَجُلًا يَحْتَجِمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Ramazonning oʻn sakkiz kuni oʻtganda Rasululloh ﷺ bilan birga (yoʻldan) oʻtdim. U zot hijoma qildirayotgan bir kishini koʻrdilar-da: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Рамазоннинг ўн саккиз куни ўтганда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (йўлдан) ўтдим. У зот ҳижома қилдираётган бир кишини кўрдилар-да: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا عُبَادَةُ بْنُ نُسَيٍّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّهُ بَكَى فَقِيلَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ قَالَ شَيْئًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُهُ فَذَكَرْتُهُ فَأَبْكَانِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي الشِّرْكَ وَالشَّهْوَةَ الْخَفِيَّةَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُشْرِكُ أُمَّتُكَ مِنْ بَعْدِكَ قَالَ نَعَمْ أَمَا إِنَّهُمْ لَا يَعْبُدُونَ شَمْسًا وَلَا قَمَرًا وَلَا حَجَرًا وَلَا وَثَنًا وَلَكِنْ يُرَاءُونَ بِأَعْمَالِهِمْ وَالشَّهْوَةُ الْخَفِيَّةُ أَنْ يُصْبِحَ أَحَدُهُمْ صَائِمًا فَتَعْرِضُ لَهُ شَهْوَةٌ مِنْ شَهَوَاتِهِ فَيَتْرُكُ صَوْمَهُ

Uboda ibn Nusay Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, u yigʻladi. Unga: «Nima seni yigʻlatyapti?» deyildi. U dedi: «Rasululloh ﷺdan eshitgan bir narsam — uni esladim-u, u meni yigʻlatdi. Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitgandim: ‹Men ummatim uchun shirkdan va yashirin shahvatdan qoʻrqaman›. Men: ‹Yo Rasululloh, ummatingiz sizdan keyin shirk keltiradimi?› dedim. U zot: ‹Ha. Ammo ular quyoshga ham, oyga ham, toshga ham, butga ham ibodat qilmaydilar, balki amallari bilan riyo qiladilar. Yashirin shahvat esa — biri roʻzador holda tongni qarshilaydi-da, unga shahvatlaridan bir shahvat roʻpara boʻlib, roʻzasini tark etadi›, dedilar.»Убода ибн Нусай Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, у йиғлади. Унга: «Нима сени йиғлатяпти?» дейилди. У деди: «Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир нарсам — уни эсладим-у, у мени йиғлатди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитгандим: ‹Мен умматим учун ширкдан ва яширин шаҳватдан қўрқаман›. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, умматингиз сиздан кейин ширк келтирадими?› дедим. У зот: ‹Ҳа. Аммо улар қуёшга ҳам, ойга ҳам, тошга ҳам, бутга ҳам ибодат қилмайдилар, балки амаллари билан риё қиладилар. Яширин шаҳват эса — бири рўзадор ҳолда тонгни қаршилайди-да, унга шаҳватларидан бир шаҳват рўпара бўлиб, рўзасини тарк этади›, дедилар.»

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ عَنْ يَعْلَى بْنِ شَدَّادٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ حَاضِرٌ يُصَدِّقُهُ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ فِيكُمْ غَرِيبٌ يَعْنِي أَهْلَ الْكِتَابِ فَقُلْنَا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَ بِغَلْقِ الْبَابِ وَقَالَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ وَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَرَفَعْنَا أَيْدِيَنَا سَاعَةً ثُمَّ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ اللَّهُمَّ بَعَثْتَنِي بِهَذِهِ الْكَلِمَةِ وَأَمَرْتَنِي بِهَا وَوَعَدْتَنِي عَلَيْهَا الْجَنَّةَ وَإِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ثُمَّ قَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَفَرَ لَكُمْ

Yaʼlo ibn Shaddod aytdi: Menga otam Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) — Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) hozir boʻlib, uni tasdiqlab turgan holda — rivoyat qilib dedi: Biz Nabiy ﷺning huzurida edik. U zot: «Oralaringizda begona — yaʼni ahli kitobdan biror kishi — bormi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, yo Rasululloh», dedik. Shunda u zot eshikni yopishga buyurdilar va: «Qoʻllaringizni koʻtaringlar va ‹La ilaha illalloh› denglar», dedilar. Biz bir muddat qoʻllarimizni koʻtarib turdik. Soʻng Rasululloh ﷺ qoʻllarini qoʻydilar-da: «Alhamdulillah. Allohim, Sen meni mana shu kalima bilan yubording, meni unga buyurding va uning evaziga menga jannatni vaʼda qilding. Albatta, Sen vaʼdaga xilof qilmaysan», dedilar. Soʻng: «Xushxabar boʻlsin, albatta Alloh azza va jalla sizlarni magʻfirat qildi», dedilar.Яъло ибн Шаддод айтди: Менга отам Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) — Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) ҳозир бўлиб, уни тасдиқлаб турган ҳолда — ривоят қилиб деди: Биз Набий ﷺнинг ҳузурида эдик. У зот: «Ораларингизда бегона — яъни аҳли китобдан бирор киши — борми?» дедилар. Биз: «Йўқ, ё Расулуллоҳ», дедик. Шунда у зот эшикни ёпишга буюрдилар ва: «Қўлларингизни кўтаринглар ва ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› денглар», дедилар. Биз бир муддат қўлларимизни кўтариб турдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ қўлларини қўйдилар-да: «Алҳамдулиллаҳ. Аллоҳим, Сен мени мана шу калима билан юбординг, мени унга буюрдинг ва унинг эвазига менга жаннатни ваъда қилдинг. Албатта, Сен ваъдага хилоф қилмайсан», дедилар. Сўнг: «Хушхабар бўлсин, албатта Аллоҳ азза ва жалла сизларни мағфират қилди», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَكُونُ مِنْ بَعْدِي أَئِمَّةٌ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ عَنْ مَوَاقِيتِهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا وَاجْعَلُوا صَلَاتَكُمْ مَعَهُمْ سُبْحَةً

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Mendan keyin namozni oʻz vaqtlaridan qoldirib oʻldiradigan imomlar boʻladi. Bas, sizlar namozni oʻz vaqtida oʻqinglar va ular bilan oʻqiganingizni nafl qilib olinglar», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Мендан кейин намозни ўз вақтларидан қолдириб ўлдирадиган имомлар бўлади. Бас, сизлар намозни ўз вақтида ўқинглар ва улар билан ўқиганингизни нафл қилиб олинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَيِّسُ مَنْ دَانَ نَفْسَهُ وَعَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ وَالْعَاجِزُ مَنْ أَتْبَعَ نَفْسَهُ هَوَاهَا وَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Aqlli kishi nafsini hisobga tortib, oʻlimdan keyingi (kun) uchun amal qilgan kishidir. Ojiz kishi esa nafsini havoyi havasiga ergashtirib qoʻyib, Allohdan (quruq) orzu qilgan kishidir», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ақлли киши нафсини ҳисобга тортиб, ўлимдан кейинги (кун) учун амал қилган кишидир. Ожиз киши эса нафсини ҳавойи ҳавасига эргаштириб қўйиб, Аллоҳдан (қуруқ) орзу қилган кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَبَيْنَمَا أَنَا أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ طُرُقِ الْمَدِينَةِ لِثَمَانِ عَشْرَةَ مَضَتْ مِنْ رَمَضَانَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي فَمَرَّ عَلَى رَجُلٍ يَحْتَجِمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Ramazondan oʻn sakkiz kun oʻtganda men Rasululloh ﷺ bilan Madina yoʻllaridan birida ketayotgan edim — u zot mening qoʻlimdan ushlab olgan edilar. Shunda u zot hijoma qildirayotgan bir kishining yonidan oʻtdilar-da: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Рамазондан ўн саккиз кун ўтганда мен Расулуллоҳ ﷺ билан Мадина йўлларидан бирида кетаётган эдим — у зот менинг қўлимдан ушлаб олган эдилар. Шунда у зот ҳижома қилдираётган бир кишининг ёнидан ўтдилар-да: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ يَعْنِي القَصَّابَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ وَذَاكَ لِثَمَانِ عَشْرَةَ خَلَوْنَ مِنْ رَمَضَانَ فَأَبْصَرَ رَجُلًا يَحْتَجِمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Men Madinada Nabiy ﷺ bilan birga edim. Bu Ramazondan oʻn sakkiz kun oʻtgan payt edi. U zot hijoma qildirayotgan bir kishini koʻrdilar-da, Rasululloh ﷺ: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Мадинада Набий ﷺ билан бирга эдим. Бу Рамазондан ўн саккиз кун ўтган пайт эди. У зот ҳижома қилдираётган бир кишини кўрдилар-да, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِرَجُلٍ يَحْتَجِمُ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ramazonda hijoma qildirayotgan bir kishining yonidan oʻtdilar-da: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Рамазонда ҳижома қилдираётган бир кишининг ёнидан ўтдилар-да: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذِّبْحَةَ وَلْيُحِدَّنَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla hamma narsada ehsonni (yaxshilik qilishni) farz qildi. Bas, oʻldirsangiz, chiroyli oʻldiringlar, soʻysangiz, chiroyli soʻyinglar. Biringiz pichogʻini oʻtkir qilib olsin va soʻyayotgan jonivorini rohatlantirsin», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳамма нарсада эҳсонни (яхшилик қилишни) фарз қилди. Бас, ўлдирсангиз, чиройли ўлдиринглар, сўйсангиз, чиройли сўйинглар. Бирингиз пичоғини ўткир қилиб олсин ва сўяётган жониворини роҳатлантирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَهُوَ أَبُو قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ وَأَنَا أَحْتَجِمُ فِي ثَمَانِ عَشْرَةَ خَلَوْنَ مِنْ رَمَضَانَ فَقَالَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Ramazondan oʻn sakkiz kun oʻtganda men hijoma qildirayotgan edim, Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar-da: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Рамазондан ўн саккиз кун ўтганда мен ҳижома қилдираётган эдим, Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар-да: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ يَعْنِي الْمُعَلِّمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ قَالَ مَنْ قَالَهَا بَعْدَمَا يُصْبِحُ مُوقِنًا بِهَا فَمَاتَ مِنْ يَوْمِهِ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَمَنْ قَالَهَا بَعْدَمَا يُمْسِي مُوقِنًا بِهَا فَمَاتَ مِنْ لَيْلَتِهِ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ الْعَدَوِيُّ أَنَّ شَدَّادَ بْنَ أَوْسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Istigʻforning sayyidi (eng ulugʻi) — bu: ‹Allohumma anta Robbiy, la ilaha illa anta, xalaqtaniy va ana abduka, va ana alo ahdika va vaʼdika mastatoʼtu, aʼuzu bika min sharri ma sanaʼtu, abuu laka biniʼmatika alayya va abuu laka bizanbiy, fagʻfir liy, fa innahu la yagʻfiruz-zunuba illa anta› (Allohim, Sen mening Robbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq. Sen meni yaratding, men esa Sening bandangman. Kuchim yetguncha Senga bergan ahdim va vaʼdam ustidaman. Qilgan ishlarimning yomonligidan Senga panoh tilayman. Menga bergan neʼmatingni ham, gunohimni ham eʼtirof etaman. Bas, meni magʻfirat qilgin, zero gunohlarni Sendan oʻzga hech kim magʻfirat qilmaydi)dir.» U zot: «Kim buni tongda, unga chin ishongan holda aytsa-yu, oʻsha kuni vafot etsa, jannat ahlidan boʻladi. Kim buni kechqurun, unga chin ishongan holda aytsa-yu, oʻsha kechasi vafot etsa, jannat ahlidan boʻladi», dedilar. Bushayr ibn Kaʼb al-Adaviy rivoyat qilishicha, Shaddod ibn Avs unga Rasululloh ﷺ: «Istigʻforning sayyidi...» deganlarini soʻzlab berdi — soʻng hadisni zikr qildi.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Истиғфорнинг саййиди (энг улуғи) — бу: ‹Аллоҳумма анта Роббий, ла илаҳа илла анта, халақтаний ва ана абдука, ва ана ало аҳдика ва ваъдика мастатўту, аъузу бика мин шарри ма санаъту, абуу лака биниъматика алайя ва абуу лака бизанбий, фағфир лий, фа иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла анта› (Аллоҳим, Сен менинг Роббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен эса Сенинг бандангман. Кучим етгунча Сенга берган аҳдим ва ваъдам устидаман. Қилган ишларимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Менга берган неъматингни ҳам, гуноҳимни ҳам эътироф этаман. Бас, мени мағфират қилгин, зеро гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким мағфират қилмайди)дир.» У зот: «Ким буни тонгда, унга чин ишонган ҳолда айтса-ю, ўша куни вафот этса, жаннат аҳлидан бўлади. Ким буни кечқурун, унга чин ишонган ҳолда айтса-ю, ўша кечаси вафот этса, жаннат аҳлидан бўлади», дедилар. Бушайр ибн Каъб ал-Адавий ривоят қилишича, Шаддод ибн Авс унга Расулуллоҳ ﷺ: «Истиғфорнинг саййиди...» деганларини сўзлаб берди — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا أَبُو مَسْعُودٍ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنِ الْحَنْظَلِيِّ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ رَجُلٍ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ فَيَقْرَأُ سُورَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ مَلَكًا يَحْفَظُهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيهِ حَتَّى يَهُبَّ مَتَى هَبَّ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir kishi toʻshagiga yotib, Alloh azza va jallaning Kitobidan bir sura oʻqisa, albatta Alloh azza va jalla unga bir farishtani yuboradi; u qachon uygʻonsa, oʻshangacha uni ozor beruvchi har bir narsadan asraydi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир киши тўшагига ётиб, Аллоҳ азза ва жалланинг Китобидан бир сура ўқиса, албатта Аллоҳ азза ва жалла унга бир фариштани юборади; у қачон уйғонса, ўшангача уни озор берувчи ҳар бир нарсадан асрайди», дедилар.

قَالَوَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا كَلِمَاتٍ نَدْعُو بِهِنَّ فِي صَلَاتِنَا أَوْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاتِنَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ وَأَسْأَلُكَ عَزِيمَةَ الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَلِسَانًا صَادِقًا وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ

(Shaddod) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga namozimizda — yoki: namozimiz ortidan — duo qiladigan kalimalarni oʻrgatar edilar: «Allohumma inni asʼalukas-sabota fil-amri, va asʼaluka azimatar-rushdi, va asʼaluka shukra niʼmatika va husna ibodatika, va asʼaluka qalban saliman va lisonan sodiqan, va astagʻfiruka lima taʼlamu, va asʼaluka min xayri ma taʼlamu, va aʼuzu bika min sharri ma taʼlam.»(Шаддод) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга намозимизда — ёки: намозимиз ортидан — дуо қиладиган калималарни ўргатар эдилар: «Аллоҳумма инни асъалукас-сабота фил-амри, ва асъалука азиматар-рушди, ва асъалука шукра ниъматика ва ҳусна ибодатика, ва асъалука қалбан салиман ва лисонан содиқан, ва астағфирука лима таъламу, ва асъалука мин хайри ма таъламу, ва аъузу бика мин шарри ма таълам.»

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا قَزَعَةُ بْنُ سُوَيْدٍ الْبَاهِلِيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ مَخْلَدٍ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا الْأَشْيَبُ فَقَالَ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَرَضَ بَيْتَ شِعْرٍ بَعْدَ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim xufton namozidan keyin bir bayt sheʼr toʻqisa, oʻsha kechasi uning namozi qabul qilinmaydi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким хуфтон намозидан кейин бир байт шеър тўқиса, ўша кечаси унинг намози қабул қилинмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ قَالَ حَدَّثَنَا شَهْرٌ يَعْنِي ابْنَ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي ابْنُ غَنْمٍ أَنَّ شَدَّادَ بْنَ أَوْسٍ حَدَّثَهُعَنْ حَدِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَحْمِلَنَّ شِرَارُ هَذِهِ الْأُمَّةِ عَلَى سَنَنِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلِ الْكِتَابِ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ

Ibn Gʻanm rivoyat qilishicha, Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) unga Rasululloh ﷺning hadisidan soʻzlab dedi: «Bu ummatning yomonlari, albatta, oʻzlaridan oldin oʻtgan ahli kitobning yoʻlidan xuddi patning patga oʻxshashi kabi (aynan) yuradilar.»Ибн Ғанм ривоят қилишича, Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) унга Расулуллоҳ ﷺнинг ҳадисидан сўзлаб деди: «Бу умматнинг ёмонлари, албатта, ўзларидан олдин ўтган аҳли китобнинг йўлидан худди патнинг патга ўхшаши каби (айнан) юрадилар.»

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا قَزَعَةُ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الْأَعْرَجُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرْتُمْ مَوْتَاكُمْ فَأَغْمِضُوا الْبَصَرَ فَإِنَّ الْبَصَرَ يَتْبَعُ الرُّوحَ وَقُولُوا خَيْرًا فَإِنَّهُ يُؤَمَّنُ عَلَى مَا قَالَ أَهْلُ الْمَيِّتِ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻlgan kishilaringiz yonida boʻlsangiz, koʻzini yumdiringlar, chunki koʻz ruhning ketidan ergashadi. Va yaxshi soʻz aytinglar, chunki farishtalar uy ahli aytgan soʻzga omin deydilar», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўлган кишиларингиз ёнида бўлсангиз, кўзини юмдиринглар, чунки кўз руҳнинг кетидан эргашади. Ва яхши сўз айтинглар, чунки фаришталар уй аҳли айтган сўзга омин дейдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْأَشْيَبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ يَعْلَى بْنِ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ قَالَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍكَانَ أَبُو ذَرٍّ يَسْمَعُ الْحَدِيثَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ الشِّدَّةُ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى قَوْمِهِ يُسَلِّمُ لَعَلَّهُ يُشَدِّدُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرَخِّصُ فِيهِ بَعْدُ فَلَمْ يَسْمَعْهُ أَبُو ذَرٍّ فَيَتَعَلَّقَ أَبُو ذَرٍّ بِالْأَمْرِ الشَّدِيدِ

Yaʼlo ibn Shaddod ibn Avs aytdi: Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) dedi: Abu Zarr (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan ichida qattiqlik boʻlgan bir hadisni eshitar, soʻng qavmi oldiga chiqib salom berar — ehtimol ularga (shu ishni) qattiqlashtirar edi. Soʻng Rasululloh ﷺ keyinroq unda ruxsat berar, ammo Abu Zarr buni eshitmay qolar va qattiq hukmga yopishib olar edi.Яъло ибн Шаддод ибн Авс айтди: Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) деди: Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ичида қаттиқлик бўлган бир ҳадисни эшитар, сўнг қавми олдига чиқиб салом берар — эҳтимол уларга (шу ишни) қаттиқлаштирар эди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ кейинроқ унда рухсат берар, аммо Абу Зарр буни эшитмай қолар ва қаттиқ ҳукмга ёпишиб олар эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى رَجُلٍ يَحْتَجِمُ فِي الْبَقِيعِ لِثَمَانِ عَشْرَةَ خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي فَقَالَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ramazondan oʻn sakkiz kun oʻtganda Rasululloh ﷺ Baqiʼda hijoma qildirayotgan bir kishining oldiga keldilar — u zot mening qoʻlimdan ushlab turgan edilar — va: «Hijoma qilib beruvchi ham, hijoma qildirgan ham roʻzasini ochibdi», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Рамазондан ўн саккиз кун ўтганда Расулуллоҳ ﷺ Бақиъда ҳижома қилдираётган бир кишининг олдига келдилар — у зот менинг қўлимдан ушлаб турган эдилар — ва: «Ҳижома қилиб берувчи ҳам, ҳижома қилдирган ҳам рўзасини очибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَثِنْتَانِ حَفِظْتُهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذِّبْحَةَ وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺdan ikki narsani yodlab oldim», dedi. U zot: «Alloh har bir narsada yaxshilik qilishni farz etdi. Bas, oʻldirsangiz, yaxshi oʻldiringlar; boʻgʻizlasangiz, yaxshi boʻgʻizlanglar. Biringiz pichogʻini oʻtkirlab olsin va boʻgʻizlanadigan hayvonni rohatlantirsin», dedilar.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺдан икки нарсани ёдлаб олдим», деди. У зот: «Аллоҳ ҳар бир нарсада яхшилик қилишни фарз этди. Бас, ўлдирсангиз, яхши ўлдиринглар; бўғизласангиз, яхши бўғизланглар. Бирингиз пичоғини ўткирлаб олсин ва бўғизланадиган ҳайвонни роҳатлантирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ قَالَ قَالَ شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ قَالَ ابْنُ غَنْمٍلَمَّا دَخَلْنَا مَسْجِدَ الْجَابِيَةِ أَنَا وَأَبُو الدَّرْدَاءِ لَقِينَا عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَأَخَذَ يَمِينِي بِشِمَالِهِ وَشِمَالَ أَبِي الدَّرْدَاءِ بِيَمِينِهِ فَخَرَجَ يَمْشِي بَيْنَنَا وَنَحْنُ نَنْتَجِي وَاللَّهُ أَعْلَمُ فِيمَا نَتَنَاجَى وَذَاكَ قَوْلُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ لَئِنْ طَالَ بِكُمَا عُمْرُ أَحَدِكُمَا أَوْ كِلَاكُمَا لَيُوشِكَنَّ أَنْ تَرَيَا الرَّجُلَ مِنْ ثَبَجِ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي مِنْ وَسَطٍ قَرَأَ الْقُرْآنَ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ أَوْ قَرَأَهُ عَلَى لِسَانِ أَخِيهِ قِرَاءَةً عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ لَا يَحُورُ فِيكُمْ إِلَّا كَمَا يَحُورُ رَأْسُ الْحِمَارِ الْمَيِّتِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ طَلَعَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ وعَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَجَلَسَا إِلَيْنَا فَقَالَ شَدَّادٌ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ لَمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِنْ الشَّهْوَةِ الْخَفِيَّةِ وَالشِّرْكِ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ وَأَبُو الدَّرْدَاءِ اللَّهُمَّ غَفْرًا أَوَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَدَّثَنَا أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ يَئِسَ أَنْ يُعْبَدَ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ فَأَمَّا الشَّهْوَةُ الْخَفِيَّةُ فَقَدْ

Ibn Gʻanm aytdi: Men va Abud-Dardo (roziyallohu anhu) Jobiya masjidiga kirganimizda Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)ni uchratdik. U chap qoʻli bilan mening oʻng qoʻlimdan, oʻng qoʻli bilan Abud-Dardoning chap qoʻlidan ushladi-da, ikkovimizning oramizda yurib chiqdi. Biz pichirlashib borardik — nima haqida pichirlashganimizni Alloh biladi. Shunda Uboda ibn Somit dedi: «Agar ikkovingizning yoki biringizning umringiz uzoq boʻlsa, tez orada shunday bir kishini koʻrasizlarki, u musulmonlarning oʻrtasidan boʻlib, Qurʼonni Muhammad ﷺ tilida oʻqigan, uni takrorlab, oshkor qilgan, halolini halol, haromini harom qilgan va uning manzillariga tushgan — yoki uni birodari tilidan, Muhammad ﷺ tilidagi qiroat bilan oʻqigan, uni takrorlab, oshkor qilgan, halolini halol, haromini harom qilgan va uning manzillariga tushgan boʻladi. (Shunga qaramay) u sizlarning oraningizda xuddi oʻlgan eshakning boshidek (qadrsiz) boʻladi.» (Ibn Gʻanm) aytdi: Biz shu holda turganimizda Shaddod ibn Avs va Avf ibn Molik (roziyallohu anhumo) chiqib keldilar-da, oldimizga oʻtirdilar. Shunda Shaddod dedi: «Ey odamlar, men sizlar haqingizda eng koʻp qoʻrqadigan narsam — Rasululloh ﷺdan eshitganim: yashirin shahvat va shirkdir.» Uboda ibn Somit bilan Abud-Dardo: «Allohim, magʻfirat qil! Rasululloh ﷺ bizga shaytonning Arab yarim orolida oʻziga ibodat qilinishidan umidini uzganini soʻzlab bermaganmidilar? Yashirin shahvatga kelsak...», dedilar.Ибн Ғанм айтди: Мен ва Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу) Жобия масжидига кирганимизда Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)ни учратдик. У чап қўли билан менинг ўнг қўлимдан, ўнг қўли билан Абуд-Дардонинг чап қўлидан ушлади-да, икковимизнинг орамизда юриб чиқди. Биз пичирлашиб борардик — нима ҳақида пичирлашганимизни Аллоҳ билади. Шунда Убода ибн Сомит деди: «Агар икковингизнинг ёки бирингизнинг умрингиз узоқ бўлса, тез орада шундай бир кишини кўрасизларки, у мусулмонларнинг ўртасидан бўлиб, Қуръонни Муҳаммад ﷺ тилида ўқиган, уни такрорлаб, ошкор қилган, ҳалолини ҳалол, ҳаромини ҳаром қилган ва унинг манзилларига тушган — ёки уни биродари тилидан, Муҳаммад ﷺ тилидаги қироат билан ўқиган, уни такрорлаб, ошкор қилган, ҳалолини ҳалол, ҳаромини ҳаром қилган ва унинг манзилларига тушган бўлади. (Шунга қарамай) у сизларнинг оранингизда худди ўлган эшакнинг бошидек (қадрсиз) бўлади.» (Ибн Ғанм) айтди: Биз шу ҳолда турганимизда Шаддод ибн Авс ва Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳумо) чиқиб келдилар-да, олдимизга ўтирдилар. Шунда Шаддод деди: «Эй одамлар, мен сизлар ҳақингизда энг кўп қўрқадиган нарсам — Расулуллоҳ ﷺдан эшитганим: яширин шаҳват ва ширкдир.» Убода ибн Сомит билан Абуд-Дардо: «Аллоҳим, мағфират қил! Расулуллоҳ ﷺ бизга шайтоннинг Араб ярим оролида ўзига ибодат қилинишидан умидини узганини сўзлаб бермаганмидилар? Яширин шаҳватга келсак...», дедилар.