قَالَوَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا كَلِمَاتٍ نَدْعُو بِهِنَّ فِي صَلَاتِنَا أَوْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاتِنَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ وَأَسْأَلُكَ عَزِيمَةَ الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَلِسَانًا صَادِقًا وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ
(Shaddod) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga namozimizda — yoki: namozimiz ortidan — duo qiladigan kalimalarni oʻrgatar edilar: «Allohumma inni asʼalukas-sabota fil-amri, va asʼaluka azimatar-rushdi, va asʼaluka shukra niʼmatika va husna ibodatika, va asʼaluka qalban saliman va lisonan sodiqan, va astagʻfiruka lima taʼlamu, va asʼaluka min xayri ma taʼlamu, va aʼuzu bika min sharri ma taʼlam.»(Шаддод) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга намозимизда — ёки: намозимиз ортидан — дуо қиладиган калималарни ўргатар эдилар: «Аллоҳумма инни асъалукас-сабота фил-амри, ва асъалука азиматар-рушди, ва асъалука шукра ниъматика ва ҳусна ибодатика, ва асъалука қалбан салиман ва лисонан содиқан, ва астағфирука лима таъламу, ва асъалука мин хайри ма таъламу, ва аъузу бика мин шарри ма таълам.»