حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ ثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَن عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَن عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَن عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ قَالَلَمَّا بَعَثَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ ذَاتِ السَّلَاسِلِ قَالَ احْتَلَمْتُ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ شَدِيدَةِ الْبَرْدِ فَأَشْفَقْتُ إِنْ اغْتَسَلْتُ أَنْ أَهْلَكَ فَتَيَمَّمْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ بِأَصْحَابِي صَلَاةَ الصُّبْحِ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ يَا عَمْرُو صَلَّيْتَ بِأَصْحَابِكَ وَأَنْتَ جُنُبٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي احْتَلَمْتُ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ شَدِيدَةِ الْبَرْدِ فَأَشْفَقْتُ إِنْ اغْتَسَلْتُ أَنْ أَهْلَكَ وَذَكَرْتُ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا} فَتَيَمَّمْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا
Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uni Zotus-Salosil yilida (gʻazotga) yuborganlarida, u shunday dedi: Menga qattiq sovuq bir kechada ehtilom yetdi. Agar gʻusl qilsam, halok boʻlishimdan qoʻrqdim, shuning uchun tayammum qildim, soʻng ashoblarimga bomdod namozini oʻqib berdim. Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelganimizda, men buni u zotga aytdim. Shunda u zot: «Ey Amr, junub holingda ashoblaringga namoz oʻqib berdingmi?», dedilar. Men: «Ha, ey Allohning Rasuli. Menga qattiq sovuq bir kechada ehtilom yetdi va agar gʻusl qilsam, halok boʻlishimdan qoʻrqdim hamda Alloh azza va jallaning {Oʻzingizni oʻldirmangiz! Albatta, Alloh sizlarga mehribondir} degan soʻzini esladim. Shuning uchun tayammum qildim, soʻng namoz oʻqidim», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ kulib qoʻydilar va hech narsa demadilar.Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ уни Зотус-Салосил йилида (ғазотга) юборганларида, у шундай деди: Менга қаттиқ совуқ бир кечада эҳтилом етди. Агар ғусл қилсам, ҳалок бўлишимдан қўрқдим, шунинг учун таяммум қилдим, сўнг ашобларимга бомдод намозини ўқиб бердим. Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келганимизда, мен буни у зотга айтдим. Шунда у зот: «Эй Амр, жунуб ҳолингда ашобларингга намоз ўқиб бердингми?», дедилар. Мен: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули. Менга қаттиқ совуқ бир кечада эҳтилом етди ва агар ғусл қилсам, ҳалок бўлишимдан қўрқдим ҳамда Аллоҳ азза ва жалланинг {Ўзингизни ўлдирмангиз! Албатта, Аллоҳ сизларга меҳрибондир} деган сўзини эсладим. Шунинг учун таяммум қилдим, сўнг намоз ўқидим», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб қўйдилар ва ҳеч нарса демадилар.