حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِيهِ مَالِكٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ أَمُرُّ بِهِ فَلَا يُضَيِّفُنِي وَلَا يَقْرِينِي فَيَمُرُّ بِي فَأَجْزِيهِ قَالَ لَا بَلْ اقْرِهِ قَالَ فَرَآنِي رَثَّ الْهَيْئَةِ فَقَالَ هَلْ لَكَ مِنْ مَالٍ فَقُلْتُ قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ كُلِّ الْمَالِ مِنْ الْإِبِلِ وَالْغَنَمِ قَالَ فَلْيُرَ أَثَرُ نِعْمَةِ اللَّهِ عَلَيْكَ
Abul-Ahvas otasi Molikdan rivoyat qiladi. U aytdi: Men: «Yo Rasululloh, men bir kishining oldidan oʻtaman, u meni mehmon ham qilmaydi, menga taom ham bermaydi; soʻng u mening oldimdan oʻtsa, men ham unga shunday qilaymi?» dedim. U zot: «Yoʻq, balki unga taom bergin», dedilar. Soʻng u zot meni eski kiyimda koʻrib: «Molingdan bormi?» dedilar. Men: «Alloh azza va jalla menga tuya va qoʻydan — har xil moldan bergan», dedim. U zot: «Bas, Allohning neʼmati asari sening ustingda koʻrinsin», dedilar.Абул-Аҳвас отаси Моликдан ривоят қилади. У айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бир кишининг олдидан ўтаман, у мени меҳмон ҳам қилмайди, менга таом ҳам бермайди; сўнг у менинг олдимдан ўтса, мен ҳам унга шундай қилайми?» дедим. У зот: «Йўқ, балки унга таом бергин», дедилар. Сўнг у зот мени эски кийимда кўриб: «Молингдан борми?» дедилар. Мен: «Аллоҳ азза ва жалла менга туя ва қўйдан — ҳар хил молдан берган», дедим. У зот: «Бас, Аллоҳнинг неъмати асари сенинг устингда кўринсин», дедилар.