Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir koʻzi ojiz kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Allohga duo qiling, menga ofiyat bersin», dedi. U zot: «Xohlasang, sen uchun duo qilaman; xohlasang, buni keyinga qoldiraman — bu yaxshiroq», dedilar. U: «Duo qiling», dedi. Shunda u zot unga tahorat olib, tahoratini chiroyli qilishni, soʻng ikki rakaat namoz oʻqib, mana bu duo bilan duo qilishni buyurdilar: «Allohim, men Sendan soʻrayman va rahmat nabiysi boʻlgan Nabiying Muhammad bilan Senga yuzlanaman. Ey Muhammad, men shu hojatimda sen bilan Robbimga yuzlandim, u menga bajarilsin. Allohim, uni menga shafoatchi qil».Усмон ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кўзи ожиз киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Аллоҳга дуо қилинг, менга офият берсин», деди. У зот: «Хоҳласанг, сен учун дуо қиламан; хоҳласанг, буни кейинга қолдираман — бу яхшироқ», дедилар. У: «Дуо қилинг», деди. Шунда у зот унга таҳорат олиб, таҳоратини чиройли қилишни, сўнг икки ракаат намоз ўқиб, мана бу дуо билан дуо қилишни буюрдилар: «Аллоҳим, мен Сендан сўрайман ва раҳмат набийси бўлган Набийинг Муҳаммад билан Сенга юзланаман. Эй Муҳаммад, мен шу ҳожатимда сен билан Роббимга юзландим, у менга бажарилсин. Аллоҳим, уни менга шафоатчи қил».