حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، وَأَبُو مُوسَى ، قَالا : حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، نَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْمَدَنِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ عُمَارَةَ بْنَ خُزَيْمَةَ يُحَدِّثُ ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ : أَنَّ رَجُلا ضَرِيرًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي ، قَالَ : " إِنَّ شِئْتَ أَخَّرْتُ ذَلِكَ ، وَهُوَ خَيْرٌ ، وَإِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ " . قَالَ أَبُو مُوسَى ، قَالَ : فَادْعُهُ ، وَقَالا : فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ ، قَالَ بُنْدَارٌ : فَيُحْسِنُ ، وَقَالا : وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَيَدَعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ : " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ فَتَقْضِي لِي ، اللَّهُمَّ شَفِّعْهُ فِيَّ " ، زَادَ أَبُو مُوسَى : وَشَفِّعْنِي فِيهِ ، قَالَ : ثُمَّ كَأَنَّهُ شَكَّ بَعْدُ فِي : وَشَفِّعْنِي فِيهِ
Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir koʻzi ojiz kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Allohga duo qiling, menga ofiyat bersin», dedi. U zot: «Xohlasang, buni keyinga qoldiraman — bu yaxshiroq; xohlasang, duo qilaman», dedilar. Abu Muso (rivoyatida): U: «Unday boʻlsa, duo qiling», dedi. Ikkalasi aytdi: Shunda u zot unga taharat olishni — Bundor: «taharatni chiroyli qilishni», dedi — va ikki rakaat namoz oʻqib, mana bu duo bilan duo qilishni buyurdilar: «Allohim, men Sendan soʻrayman va rahmat nabiysi boʻlgan Nabiying Muhammad ﷺ bilan Senga yuzlanaman. Ey Muhammad, men shu hojatimda sen bilan Robbimga yuzlandim, u menga bajarilsin. Allohim, uni menga shafoatchi qil». Abu Muso ziyoda qildi: «va meni unga shafoatchi qil». (Rovi) dedi: Soʻng u keyinroq «va meni unga shafoatchi qil» (degan qismda) shubha qilgandek boʻldi.Усмон ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кўзи ожиз киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Аллоҳга дуо қилинг, менга офият берсин», деди. У зот: «Хоҳласанг, буни кейинга қолдираман — бу яхшироқ; хоҳласанг, дуо қиламан», дедилар. Абу Мусо (ривоятида): У: «Ундай бўлса, дуо қилинг», деди. Иккаласи айтди: Шунда у зот унга таҳарат олишни — Бундор: «таҳаратни чиройли қилишни», деди — ва икки ракаат намоз ўқиб, мана бу дуо билан дуо қилишни буюрдилар: «Аллоҳим, мен Сендан сўрайман ва раҳмат набийси бўлган Набийинг Муҳаммад ﷺ билан Сенга юзланаман. Эй Муҳаммад, мен шу ҳожатимда сен билан Роббимга юзландим, у менга бажарилсин. Аллоҳим, уни менга шафоатчи қил». Абу Мусо зиёда қилди: «ва мени унга шафоатчи қил». (Рови) деди: Сўнг у кейинроқ «ва мени унга шафоатчи қил» (деган қисмда) шубҳа қилгандек бўлди.