حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْمَدِينِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَارَةَ بْنَ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ يُحَدِّثُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍأَنَّ رَجُلًا ضَرِيرًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي فَقَالَ إِنْ شِئْتَ أَخَّرْتُ ذَلِكَ فَهُوَ أَفْضَلُ لِآخِرَتِكَ وَإِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ لَكَ قَالَ لَا بَلْ ادْعُ اللَّهَ لِي فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ وَأَنْ يُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ وَأَنْ يَدْعُوَ بِهَذَا الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي أَتَوَجَّهُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ فَتَقْضِي وَتُشَفِّعُنِي فِيهِ وَتُشَفِّعُهُ فِيَّ قَالَ فَكَانَ يَقُولُ هَذَا مِرَارًا ثُمَّ قَالَ بَعْدُ أَحْسِبُ أَنَّ فِيهَا أَنْ تُشَفِّعَنِي فِيهِ قَالَ فَفَعَلَ الرَّجُلُ فَبَرَأَحَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الْخَطْمِيُّ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir koʻzi ojiz kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, Allohga duo qiling, menga ofiyat bersin», dedi. U zot: «Xohlasang, buni keyinga qoldiraman — bu sening oxirating uchun afzalroq; xohlasang, sen uchun duo qilaman», dedilar. U: «Yoʻq, balki men uchun Allohga duo qiling», dedi. Shunda u zot unga tahorat olishni, ikki rakaat namoz oʻqishni va mana bu duo bilan duo qilishni buyurdilar: «Allohim, men Sendan soʻrayman va rahmat nabiysi boʻlgan Nabiying Muhammad ﷺ bilan Senga yuzlanaman. Ey Muhammad, men shu hojatimda sen bilan Robbimga yuzlandim, u menga bajarilsin; meni unga va uni menga shafoatchi qil». (Rovi) dedi: U buni bir necha marta aytar edi. Soʻng keyinroq: «Oʻylaymanki, unda ‹meni unga shafoatchi qil› degan soʻz bor edi», dedi. (Rovi) dedi: Oʻsha kishi shunday qildi va sogʻayib ketdi.Усмон ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кўзи ожиз киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Аллоҳга дуо қилинг, менга офият берсин», деди. У зот: «Хоҳласанг, буни кейинга қолдираман — бу сенинг охиратинг учун афзалроқ; хоҳласанг, сен учун дуо қиламан», дедилар. У: «Йўқ, балки мен учун Аллоҳга дуо қилинг», деди. Шунда у зот унга таҳорат олишни, икки ракаат намоз ўқишни ва мана бу дуо билан дуо қилишни буюрдилар: «Аллоҳим, мен Сендан сўрайман ва раҳмат набийси бўлган Набийинг Муҳаммад ﷺ билан Сенга юзланаман. Эй Муҳаммад, мен шу ҳожатимда сен билан Роббимга юзландим, у менга бажарилсин; мени унга ва уни менга шафоатчи қил». (Рови) деди: У буни бир неча марта айтар эди. Сўнг кейинроқ: «Ўйлайманки, унда ‹мени унга шафоатчи қил› деган сўз бор эди», деди. (Рови) деди: Ўша киши шундай қилди ва соғайиб кетди.