حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْخَيْرِ يَقُولُرَأَيْتُ أَبَا تَمِيمٍ الْجَيْشَانِيَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَالِكٍ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ حِينَ يَسْمَعُ أَذَانَ الْمَغْرِبِ قَالَ فَأَتَيْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أُعَجِّبُكَ مِنْ أَبِي تَمِيمٍ الْجَيْشَانِيِّ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَغْمِصَهُ قَالَ عُقْبَةُ أَمَا إِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَفَقُلْتُ مَا يَمْنَعُكَ الْآنَ قَالَ الشُّغْلُ
Abul-Xayr aytdi: Men Abu Tamim al-Jayshoniy Abdulloh ibn Molikning shom azonini eshitganida ikki rakaat (namoz) oʻqiyotganini koʻrdim. Soʻng Uqba ibn Omir al-Juhaniyning oldiga borib, uni ayblamoqchi boʻlib: «Abu Tamim al-Jayshoniyning shom namozidan oldin ikki rakaat oʻqishi seni ajablantirmaydimi?» dedim. Uqba: «Biz buni Rasululloh ﷺ davrlarida qilar edik», dedi. Men: «Endi seni nima toʻsmoqda?» dedim. U: «Ish (bandlik)», dedi.Абул-Хайр айтди: Мен Абу Тамим ал-Жайшоний Абдуллоҳ ибн Моликнинг шом азонини эшитганида икки ракаат (намоз) ўқиётганини кўрдим. Сўнг Уқба ибн Омир ал-Жуҳанийнинг олдига бориб, уни айбламоқчи бўлиб: «Абу Тамим ал-Жайшонийнинг шом намозидан олдин икки ракаат ўқиши сени ажаблантирмайдими?» дедим. Уқба: «Биз буни Расулуллоҳ ﷺ даврларида қилар эдик», деди. Мен: «Энди сени нима тўсмоқда?» дедим. У: «Иш (бандлик)», деди.