حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ زِيَادِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَقَالَ وَذَاكَ عِنْدَ أَوَانِ ذَهَابِ الْعِلْمِ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَذْهَبُ الْعِلْمُ وَنَحْنُ نَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَنُقْرِئُهُ أَبْنَاءَنَا وَيُقْرِئُهُ أَبْنَاؤُنَا أَبْنَاءَهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ يَا ابْنَ أُمِّ لَبِيدٍ إِنْ كُنْتُ لَأَرَاكَ مِنْ أَفْقَهِ رَجُلٍ بِالْمَدِينَةِ أَوَلَيْسَ هَذِهِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى يَقْرَءُونَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ لَا يَنْتَفِعُونَ مِمَّا فِيهِمَا بِشَيْءٍ

Ziyod ibn Labid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir narsani zikr qilib: «Bu ilm ketadigan payt boʻladi», dedilar. Biz: «Ey Rasululloh, biz Qurʼonni oʻqib tursak, uni bolalarimizga oʻrgatsak, bolalarimiz esa uni oʻz bolalariga qiyomat kunigacha oʻrgatib borsalar, ilm qanday ketadi?» dedik. U zot: «Onang seni yoʻqotgur, ey Ibn Umm Labid! Men seni Madinadagi eng faqih kishilardan biri deb bilar edim. Mana bu yahudiy va nasoro Tavrot va Injilni oʻqiydilar-ku, biroq ulardagi hech narsadan foydalanmaydilar-ku!» dedilar.Зиёд ибн Лабид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир нарсани зикр қилиб: «Бу илм кетадиган пайт бўлади», дедилар. Биз: «Эй Расулуллоҳ, биз Қуръонни ўқиб турсак, уни болаларимизга ўргатсак, болаларимиз эса уни ўз болаларига қиёмат кунигача ўргатиб борсалар, илм қандай кетади?» дедик. У зот: «Онанг сени йўқотгур, эй Ибн Умм Лабид! Мен сени Мадинадаги энг фақиҳ кишилардан бири деб билар эдим. Мана бу яҳудий ва насоро Таврот ва Инжилни ўқийдилар-ку, бироқ улардаги ҳеч нарсадан фойдаланмайдилар-ку!» дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ زِيَادِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا قَالَ وَذَاكَ عِنْدَ أَوَانِ ذَهَابِ الْعِلْمِ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ يَذْهَبُ الْعِلْمُ وَنَحْنُ نَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَنُقْرِئُهُ أَبْنَاءَنَا وَيُقْرِئُهُ أَبْنَاؤُنَا أَبْنَاءَهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ يَا ابْنَ أُمِّ لَبِيدٍ إِنْ كُنْتُ لَأَرَاكَ مِنْ أَفْقَهِ رَجُلٍ بِالْمَدِينَةِ أَوَلَيْسَ هَذِهِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى يَقْرَءُونَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ فَلَا يَنْتَفِعُونَ مِمَّا فِيهِمَا بِشَيْءٍ

Ziyod ibn Labid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir narsani zikr qilib: «Bu — ilm ketadigan payt boʻladi», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh, biz Qurʼonni oʻqib tursak, uni bolalarimizga oʻrgatsak, bolalarimiz esa uni oʻz bolalariga qiyomat kunigacha oʻrgatib borsalar, ilm qanday ketadi?» dedik. U zot: «Onang seni yoʻqotgur, ey Ummu Labidning oʻgʻli! Men seni Madinadagi eng faqih kishi deb bilar edim. Mana bu yahudiy va nasorolar Tavrot va Injilni oʻqiydilar-ku, biroq ulardagi hech narsadan foyda olmaydilar-ku!» dedilar.Зиёд ибн Лабид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир нарсани зикр қилиб: «Бу — илм кетадиган пайт бўлади», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, биз Қуръонни ўқиб турсак, уни болаларимизга ўргатсак, болаларимиз эса уни ўз болаларига қиёмат кунигача ўргатиб борсалар, илм қандай кетади?» дедик. У зот: «Онанг сени йўқотгур, эй Умму Лабиднинг ўғли! Мен сени Мадинадаги энг фақиҳ киши деб билар эдим. Мана бу яҳудий ва насоролар Таврот ва Инжилни ўқийдилар-ку, бироқ улардаги ҳеч нарсадан фойда олмайдилар-ку!» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ لَبِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَوَانُ ذَهَابِ الْعِلْمِ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ هَذَا أَوَانُ انْقِطَاعِ الْعِلْمِ فَقُلْتُ وَكَيْفَ وَفِينَا كِتَابُ اللَّهِ نُعَلِّمُهُ أَبْنَاءَنَا وَيُعَلِّمُهُ أَبْنَاؤُنَا أَبْنَاءَهُمْ قَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ ابْنَ لَبِيدٍ مَا كُنْتُ أَحْسَبُكَ إِلَّا مِنْ أَعْقَلِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَلَيْسَ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى فِيهِمْ كِتَابُ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ أَلَيْسَ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى فِيهِمْ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ ثُمَّ لَمْ يَنْتَفِعُوا مِنْهُ بِشَيْءٍ أَوْ قَالَ أَلَيْسَ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى أَوْ أَهْلُ الْكِتَابِ شُعْبَةُ يَقُولُ ذَلِك فِيهِمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Ibn Labid al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Bu — ilm ketadigan paytdir», dedilar. Shuʼba: yoki u zot: «Bu — ilm uziladigan paytdir», dedilar, dedi. Men: «Bu qanday boʻladi, holbuki bizda Allohning Kitobi bor, biz uni bolalarimizga oʻrgatamiz, bolalarimiz esa oʻz bolalariga oʻrgatadilar?» dedim. U zot: «Onang seni yoʻqotgur, ey Ibn Labid! Men seni Madina ahlining eng aqllilaridan deb hisoblar edim. Yahudiy va nasorolarda Alloh taoloning Kitobi yoʻqmidi?» dedilar. Shuʼba: yoki u zot: «Yahudiy va nasorolarda Tavrot va Injil yoʻqmidi? Soʻng ular undan hech narsa bilan foyda olmadilar-ku», dedilar, dedi. Yoki: «Yahudiy va nasorolar — yoki ahli kitob — ularda Alloh azza va jallaning Kitobi yoʻqmidi?» dedilar. Buni Shuʼba aytadi.Ибн Лабид ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу — илм кетадиган пайтдир», дедилар. Шуъба: ёки у зот: «Бу — илм узиладиган пайтдир», дедилар, деди. Мен: «Бу қандай бўлади, ҳолбуки бизда Аллоҳнинг Китоби бор, биз уни болаларимизга ўргатамиз, болаларимиз эса ўз болаларига ўргатадилар?» дедим. У зот: «Онанг сени йўқотгур, эй Ибн Лабид! Мен сени Мадина аҳлининг энг ақллиларидан деб ҳисоблар эдим. Яҳудий ва насороларда Аллоҳ таолонинг Китоби йўқмиди?» дедилар. Шуъба: ёки у зот: «Яҳудий ва насороларда Таврот ва Инжил йўқмиди? Сўнг улар ундан ҳеч нарса билан фойда олмадилар-ку», дедилар, деди. Ёки: «Яҳудий ва насоролар — ёки аҳли китоб — уларда Аллоҳ азза ва жалланинг Китоби йўқмиди?» дедилар. Буни Шуъба айтади.