حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ قَالَ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ الْعَامِرِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَشَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّتَهُ قَالَ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ صَلَاةَ الْفَجْرِ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ إِذَا هُوَ بِرَجُلَيْنِ فِي آخِرِ الْمَسْجِدِ لَمْ يُصَلِّيَا مَعَهُ فَقَالَ عَلَيَّ بِهِمَا فَأُتِيَ بِهِمَا تَرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا قَالَ مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا قَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ كُنَّا صَلَّيْنَا فِي رِحَالِنَا قَالَ فَلَا تَفْعَلَا إِذَا صَلَّيْتُمَا فِي رِحَالِكُمَا ثُمَّ أَتَيْتُمَا مَسْجِدَ جَمَاعَةٍ فَصَلِّيَا مَعَهُمْ فَإِنَّهَا لَكُمَا نَافِلَةٌقَالَ أَبِي وَرُبَّمَا قِيلَ لِهُشَيْمٍ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ تَحَرَّفَ فَيَقُولُ تَحَرَّفَ عَنْ مَكَانِهِ

Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan hajlarida hozir boʻldim va u zot bilan Xayf masjidida bomdod namozini oʻqidim. U zot namozlarini ado etib boʻlganlarida, masjidning eng orqasida u zot bilan namoz oʻqimagan ikki kishini koʻrib qoldilar. U zot: «Ularni oldimga keltiringlar», dedilar. Shunda ular yelkalari titragan holda keltirildi. U zot: «Biz bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz manzillarimizda oʻqib boʻlgan edik», dedilar. U zot: «Bunday qilmanglar. Manzillaringizda oʻqib boʻlib, soʻng jamoat (boʻlgan) masjidga kelsangiz, ular bilan (birga) oʻqinglar; zero bu sizlar uchun nafl boʻladi», dedilar. Otam aytdi: Baʼzan Hushaymga: «U zot namozlarini ado etib boʻlganlarida burildilar», deb aytilar, u esa: «Oʻz oʻrnidan burildi», der edi.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан ҳажларида ҳозир бўлдим ва у зот билан Хайф масжидида бомдод намозини ўқидим. У зот намозларини адо этиб бўлганларида, масжиднинг энг орқасида у зот билан намоз ўқимаган икки кишини кўриб қолдилар. У зот: «Уларни олдимга келтиринглар», дедилар. Шунда улар елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот: «Биз билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз манзилларимизда ўқиб бўлган эдик», дедилар. У зот: «Бундай қилманглар. Манзилларингизда ўқиб бўлиб, сўнг жамоат (бўлган) масжидга келсангиз, улар билан (бирга) ўқинглар; зеро бу сизлар учун нафл бўлади», дедилар. Отам айтди: Баъзан Ҳушаймга: «У зот намозларини адо этиб бўлганларида бурилдилар», деб айтилар, у эса: «Ўз ўрнидан бурилди», дер эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ بِمِنًى فَانْحَرَفَ فَرَأَى رَجُلَيْنِ وَرَاءَ النَّاسِ فَدَعَا بِهِمَا فَجِيءَ بِهِمَا تَرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَ النَّاسِ فَقَالَا قَدْ كُنَّا صَلَّيْنَا فِي الرِّحَالِ قَالَ فَلَا تَفْعَلَا إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي رَحْلِهِ ثُمَّ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ فَلْيُصَلِّهَا مَعَهُ فَإِنَّهَا لَهُ نَافِلَةٌ

Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Minoda bomdod namozini oʻqidilar-da, burildilar va odamlarning orqasida ikki kishini koʻrdilar. Ularni chaqirdilar; ikkovi yelkalari titragan holda keltirildi. U zot: «Odamlar bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Biz manzillarda oʻqib boʻlgan edik», dedilar. U zot: «Unday qilmanglar. Biringiz oʻz manzilida oʻqib, soʻng imom bilan namozga yetsa, u bilan (birga) oʻqisin; zero bu unga nafl boʻladi», dedilar.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Минода бомдод намозини ўқидилар-да, бурилдилар ва одамларнинг орқасида икки кишини кўрдилар. Уларни чақирдилар; иккови елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот: «Одамлар билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Биз манзилларда ўқиб бўлган эдик», дедилар. У зот: «Ундай қилманглар. Бирингиз ўз манзилида ўқиб, сўнг имом билан намозга етса, у билан (бирга) ўқисин; зеро бу унга нафл бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَحَجَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةَ الْوَدَاعِ قَالَ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ أَوْ الْفَجْرِ قَالَ ثُمَّ انْحَرَفَ جَالِسًا أَوْ اسْتَقْبَلَ النَّاسَ بِوَجْهِهِ فَإِذَا هُوَ بِرَجُلَيْنِ مِنْ وَرَاءِ النَّاسِ لَمْ يُصَلِّيَا مَعَ النَّاسِ فَقَالَ ائْتُونِي بِهَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ قَالَ فَأُتِيَ بِهِمَا تَرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَ النَّاسِ قَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ كُنَّا صَلَّيْنَا فِي الرِّحَالِ قَالَ فَلَا تَفْعَلَا إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي رَحْلِهِ ثُمَّ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ فَلْيُصَلِّهَا مَعَهُ فَإِنَّهَا لَهُ نَافِلَةٌ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ قَالَ وَنَهَضَ النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَهَضْتُ مَعَهُمْ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ أَشَبُّ الرِّجَالِ وَأَجْلَدُهُ قَالَ فَمَا زِلْتُ أَزْحَمُ النَّاسَ حَتَّى وَصَلْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ فَوَضَعْتُهَا إِمَّا عَلَى وَجْهِي أَوْ صَدْرِي قَالَ فَمَا وَجَدْتُ شَيْئًا أَطْيَبَ وَلَا أَبْرَدَ مِنْ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِحَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ وَشُعْبَةُ وَشَرِيكٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ صَلَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ

Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan Vidolashuv hajini qildik. Rasululloh ﷺ bizga subh — yoki fajr — namozini oʻqib berdilar. Soʻng oʻtirgan holda burildilar — yoki yuzlarini odamlarga qaratdilar. Shunda odamlarning orqasida, odamlar bilan namoz oʻqimagan ikki kishini koʻrib qoldilar. U zot: «Mana bu ikki kishini oldimga keltiringlar», dedilar. Ikkovi yelkalari titragan holda keltirildi. U zot: «Odamlar bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz manzillarda oʻqib boʻlgan edik», dedilar. U zot: «Unday qilmanglar. Biringiz oʻz manzilida oʻqib, soʻng imom bilan namozga yetsa, u bilan (birga) oʻqisin; zero bu unga nafl boʻladi», dedilar. Shunda ulardan biri: «Yo Rasululloh, menga istigʻfor ayting», dedi; u zot unga istigʻfor aytdilar. Odamlar Rasululloh ﷺ tomon turdilar, men ham ular bilan turdim; men oʻsha kuni kishilarning eng yoshi va eng bardamlisi edim. Odamlarni yorib oʻtaverib, Rasululloh ﷺning huzurlariga yetdim va qoʻllarini olib, uni yo yuzimga, yo koʻksimga qoʻydim. Men Rasululloh ﷺning qoʻllaridan koʻra xushboʻyroq va salqinroq narsani topmadim. Oʻsha kuni u zot Xayf masjidida edilar. Boshqa (sanad) bilan Yazid ibn al-Asvad otasidan aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidik.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Видолашув ҳажини қилдик. Расулуллоҳ ﷺ бизга субҳ — ёки фажр — намозини ўқиб бердилар. Сўнг ўтирган ҳолда бурилдилар — ёки юзларини одамларга қаратдилар. Шунда одамларнинг орқасида, одамлар билан намоз ўқимаган икки кишини кўриб қолдилар. У зот: «Мана бу икки кишини олдимга келтиринглар», дедилар. Иккови елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот: «Одамлар билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз манзилларда ўқиб бўлган эдик», дедилар. У зот: «Ундай қилманглар. Бирингиз ўз манзилида ўқиб, сўнг имом билан намозга етса, у билан (бирга) ўқисин; зеро бу унга нафл бўлади», дедилар. Шунда улардан бири: «Ё Расулуллоҳ, менга истиғфор айтинг», деди; у зот унга истиғфор айтдилар. Одамлар Расулуллоҳ ﷺ томон турдилар, мен ҳам улар билан турдим; мен ўша куни кишиларнинг энг ёши ва энг бардамлиси эдим. Одамларни ёриб ўтавериб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига етдим ва қўлларини олиб, уни ё юзимга, ё кўксимга қўйдим. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларидан кўра хушбўйроқ ва салқинроқ нарсани топмадим. Ўша куни у зот Хайф масжидида эдилар. Бошқа (санад) билан Язид ибн ал-Асвад отасидан айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқидик.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ بِمِنًى وَهُوَ غُلَامٌ شَابٌّ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا هُوَ بِرَجُلَيْنِ لَمْ يُصَلِّيَا فَدَعَا بِهِمَا فَجِيءَ بِهِمَا تَرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ لَهُمَا مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا قَالَا قَدْ صَلَّيْنَا فِي رِحَالِنَا قَالَ فَلَا تَفْعَلَا إِذَا صَلَّيْتُمْ فِي رِحَالِكُمْ ثُمَّ أَدْرَكْتُمْ الْإِمَامَ لَمْ يُصَلِّ فَصَلِّيَا مَعَهُ فَهِيَ لَكُمْ نَافِلَةٌ

Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u yosh yigit boʻlgan holida Rasululloh ﷺ bilan Minoda subh namozini oʻqidi. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlganlarida, birdan namoz oʻqimagan ikki kishiga koʻzlari tushdi. U zot ularni chaqirdilar; ikkovi yelkalari titragan holda keltirildi. U zot ularga: «Biz bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Biz manzillarimizda oʻqigan edik», dedilar. U zot: «Bunday qilmanglar. Manzillaringizda oʻqiganingizdan keyin imomga yetishsangiz-u, u hali oʻqimagan boʻlsa, u bilan (birga) oʻqinglar; zero bu sizlar uchun nafl boʻladi», dedilar.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у ёш йигит бўлган ҳолида Расулуллоҳ ﷺ билан Минода субҳ намозини ўқиди. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиб бўлганларида, бирдан намоз ўқимаган икки кишига кўзлари тушди. У зот уларни чақирдилар; иккови елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот уларга: «Биз билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Биз манзилларимизда ўқиган эдик», дедилар. У зот: «Бундай қилманглар. Манзилларингизда ўқиганингиздан кейин имомга етишсангиз-у, у ҳали ўқимаган бўлса, у билан (бирга) ўқинглар; зеро бу сизлар учун нафл бўлади», дедилар.