Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u yosh yigit boʻlgan holida Rasululloh ﷺ bilan Minoda subh namozini oʻqidi. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlganlarida, birdan namoz oʻqimagan ikki kishiga koʻzlari tushdi. U zot ularni chaqirdilar; ikkovi yelkalari titragan holda keltirildi. U zot ularga: «Biz bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Biz manzillarimizda oʻqigan edik», dedilar. U zot: «Bunday qilmanglar. Manzillaringizda oʻqiganingizdan keyin imomga yetishsangiz-u, u hali oʻqimagan boʻlsa, u bilan (birga) oʻqinglar; zero bu sizlar uchun nafl boʻladi», dedilar.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у ёш йигит бўлган ҳолида Расулуллоҳ ﷺ билан Минода субҳ намозини ўқиди. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиб бўлганларида, бирдан намоз ўқимаган икки кишига кўзлари тушди. У зот уларни чақирдилар; иккови елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот уларга: «Биз билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Биз манзилларимизда ўқиган эдик», дедилар. У зот: «Бундай қилманглар. Манзилларингизда ўқиганингиздан кейин имомга етишсангиз-у, у ҳали ўқимаган бўлса, у билан (бирга) ўқинглар; зеро бу сизлар учун нафл бўлади», дедилар.