حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو رِمْثَةَ التَّمِيمِيُّ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي ابْنٌ لِي فَقَالَ هَذَا ابْنُكَ قُلْتُ نَعَمْ أَشْهَدُ بِهِ قَالَ لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ قَالَ وَرَأَيْتُ الشَّيْبَ أَحْمَرَ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻgʻlim bilan Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim. U zot: «Bu oʻgʻlingmi?» dedilar. Men: «Ha, unga guvohlik beraman», dedim. U zot: «U senga jinoyat qilmaydi, sen ham unga jinoyat qilmaysan», dedilar. Men u zotning oq sochlarini qizgʻish rangda koʻrdim.Абу Римса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўғлим билан Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келдим. У зот: «Бу ўғлингми?» дедилар. Мен: «Ҳа, унга гувоҳлик бераман», дедим. У зот: «У сенга жиноят қилмайди, сен ҳам унга жиноят қилмайсан», дедилар. Мен у зотнинг оқ сочларини қизғиш рангда кўрдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبْجَرَ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَبِي فَرَأَى الَّتِي بِظَهْرِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أُعَالِجُهَا لَكَ فَإِنِّي طَبِيبٌ قَالَ أَنْتَ رَفِيقٌ وَاللَّهُ الطَّبِيبُ قَالَ مَنْ هَذَا مَعَكَ قُلْتُ ابْنِي قَالَ اشْهَدْ بِهِ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا تَجْنِي عَلَيْهِ وَلَا يَجْنِي عَلَيْكَاسْمُ أَبِي رِمْثَةَ رِفَاعَةُ بْنُ يَثْرِبِيٍّ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Men otam bilan Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim. (Otam) u zotning orqalaridagi (narsa)ni koʻrdi-da: «Yo Rasululloh, uni sizga davolab qoʻymaymi? Zero men tabibman», dedi. U zot: «Sen yumshoq muomala qiluvchisan, tabib esa Allohdir», dedilar. Soʻng u zot: «Yoningdagi bu kim?» dedilar. Men: «Oʻgʻlim», dedim. U zot: «Unga guvohlik ber», dedilar (va): «Bilib qoʻy, sen uning jinoyati uchun, u ham sening jinoyating uchun javobgar boʻlmaydi», dedilar. Abu Rimsaning ismi — Rifoa ibn Yasribiydir.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен отам билан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим. (Отам) у зотнинг орқаларидаги (нарса)ни кўрди-да: «Ё Расулуллоҳ, уни сизга даволаб қўймайми? Зеро мен табибман», деди. У зот: «Сен юмшоқ муомала қилувчисан, табиб эса Аллоҳдир», дедилар. Сўнг у зот: «Ёнингдаги бу ким?» дедилар. Мен: «Ўғлим», дедим. У зот: «Унга гувоҳлик бер», дедилар (ва): «Билиб қўй, сен унинг жинояти учун, у ҳам сенинг жиноятинг учун жавобгар бўлмайди», дедилар. Абу Римсанинг исми — Рифоа ибн Ясрибийдир.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ السَّدُوسِيِّ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ التَّمِيمِيِّ قَالَخَرَجْتُ مَعَ أَبِي حَتَّى أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُ بِرَأْسِهِ رَدْعَ حِنَّاءٍ وَرَأَيْتُ عَلَى كَتِفِهِ مِثْلَ التُّفَّاحَةِ قَالَ أَبِي إِنِّي طَبِيبٌ أَلَا أَبُطُّهَا لَكَ قَالَ طَيَّبَهَا الَّذِي خَلَقَهَا قَالَ وَقَالَ لِأَبِي هَذَا ابْنُكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا يَجْنِي عَلَيْك وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Otam bilan birga chiqdim, hatto Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim. Men u zotning boshlarida xina izini koʻrdim va yelkalarida olmadek (bir narsa)ni koʻrdim. Otam: «Men tabibman, uni sizga yorib bermaymi?» dedi. U zot: «Uni yaratgan Zot uni sogʻaytiradi», dedilar. Va u zot otamga: «Bu oʻgʻlingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bilib qoʻy, u senga jinoyat qilmaydi, sen ham unga jinoyat qilmaysan», dedilar.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Отам билан бирга чиқдим, ҳатто Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим. Мен у зотнинг бошларида хина изини кўрдим ва елкаларида олмадек (бир нарса)ни кўрдим. Отам: «Мен табибман, уни сизга ёриб бермайми?» деди. У зот: «Уни яратган Зот уни соғайтиради», дедилар. Ва у зот отамга: «Бу ўғлингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Билиб қўй, у сенга жиноят қилмайди, сен ҳам унга жиноят қилмайсан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ التَّمِيمِيِّ قَالَكُنْتُ مَعَ أَبِي فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْنَاهُ جَالِسًا فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَعَلَيْهِ بُرْدَانِ أَخْضَرَانِ

Abu Rimsa at-Tamimiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men otam bilan birga edim, Nabiy ﷺning huzurlariga keldim. Biz u zotni Kaʼba soyasida oʻtirgan holda topdik; egnilarida ikkita yashil burd bor edi.Абу Римса ат-Тамимий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен отам билан бирга эдим, Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим. Биз у зотни Каъба соясида ўтирган ҳолда топдик; эгниларида иккита яшил бурд бор эди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَخْطُبُ وَيَقُولُ يَدُ الْمُعْطِي الْعُلْيَا أُمَّكَ وَأَبَاكَ وَأُخْتَكَ وَأَخَاكَ وَأَدْنَاكَ فَأَدْنَاكَ قَالَ فَدَخَلَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلَاءِ النَّفَرُ الْيَرْبُوعِيُّونَ الَّذِينَ قَتَلُوا فُلَانًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا لَا تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى مَرَّتَيْنِحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ هُوَ ابْنُ الرَّيَّانِ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَسَدِيُّ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي وَأَنَا غُلَامٌ فَأَتَيْنَا رَجُلًا فِي الْهَاجِرَةِ جَالِسًا فِي ظِلِّ بَيْتٍ عَلَيْهِ بُرْدَانِ أَخْضَرَانِ وَشَعْرُهُ وَفْرَةٌ وَبِرَأْسِهِ رَدْعٌ مِنْ حِنَّاءٍ قَالَ فَقَالَ لِي أَبِي أَتَدْرِي مَنْ هَذَا فَقُلْتُ لَا قَالَ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَهُ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, u zot xutba qilib turib shunday der edilar: «Beruvchining qoʻli yuqoridir. Onangga, otangga, opa-singlingga, akangga, soʻng eng yaqiningdan boshlab (bergin)». Shu asnoda Banu Saʼlaba ibn Yarbuʼdan bir necha kishi kirdi. Ansordan bir kishi: «Yo Rasululloh, mana bu yarbuʼiylar falonchini oʻldirganlardir», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻlinglar! Bir jon boshqasining jinoyati uchun javobgar boʻlmaydi», deb ikki marta dedilar. Boshqa (sanad) bilan Abu Rimsa aytdi: Men bola boʻlgan holimda otam bilan birga yoʻlga chiqdim. Kunning qoq issigʻida uy soyasida oʻtirgan bir kishining oldiga keldik; egnida ikkita yashil burd, sochi yelkasiga tushgan, boshida esa xina izi bor edi. Otam menga: «Bu kim ekanini bilasanmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «Bu — Rasululloh ﷺdir», dedi. Soʻng uni zikr qildi.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, у зот хутба қилиб туриб шундай дер эдилар: «Берувчининг қўли юқоридир. Онангга, отангга, опа-синглингга, акангга, сўнг энг яқинингдан бошлаб (бергин)». Шу аснода Бану Саълаба ибн Ярбуъдан бир неча киши кирди. Ансордан бир киши: «Ё Расулуллоҳ, мана бу ярбуъийлар фалончини ўлдирганлардир», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўлинглар! Бир жон бошқасининг жинояти учун жавобгар бўлмайди», деб икки марта дедилар. Бошқа (санад) билан Абу Римса айтди: Мен бола бўлган ҳолимда отам билан бирга йўлга чиқдим. Куннинг қоқ иссиғида уй соясида ўтирган бир кишининг олдига келдик; эгнида иккита яшил бурд, сочи елкасига тушган, бошида эса хина изи бор эди. Отам менга: «Бу ким эканини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «Бу — Расулуллоҳ ﷺдир», деди. Сўнг уни зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُخَرِّمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو سُفْيَانَ الْحِمْيَرِيُّ سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ حَمْزَةَ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَامِعٍ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَكَانَ شَعْرُهُ يَبْلُغُ كَتِفَيْهِ أَوْ مَنْكِبَيْهِحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَبُو كُرَيْبٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبْجَرَ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ التَّمِيمِيِّ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَبِي وَلَهُ لِمَّةٌ بِهَا رَدْعٌ مِنْ حِنَّاءٍ وَذَكَرَهُ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ xina va katam bilan (soch-soqollarini) boʻyar edilar va sochlari ikki kuraklariga — yoki yelkalariga — yetar edi. Boshqa (sanad) bilan Abu Rimsa at-Tamimiy aytdi: Men otam bilan Nabiy ﷺning huzurlariga keldim; u zotning sochlari yelkalariga tushgan boʻlib, unda xina izi bor edi — deb uni zikr qildi.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ хина ва катам билан (соч-соқолларини) бўяр эдилар ва сочлари икки куракларига — ёки елкаларига — етар эди. Бошқа (санад) билан Абу Римса ат-Тамимий айтди: Мен отам билан Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим; у зотнинг сочлари елкаларига тушган бўлиб, унда хина изи бор эди — деб уни зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الدُّورِيُّ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو رِمْثَةَأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ ابْنٌ لَهُ فَقَالَ ابْنُكَ هَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, yonida oʻgʻli bor edi. U zot: «Bu oʻgʻlingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bilib qoʻy, u senga jinoyat qilmaydi, sen ham unga jinoyat qilmaysan», dedilar.Абу Римса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди, ёнида ўғли бор эди. У зот: «Бу ўғлингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Билиб қўй, у сенга жиноят қилмайди, сен ҳам унга жиноят қилмайсан», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ الْأَزْرَقُ حَدَّثَنَا أَبُو سُفْيَانَ الْحِمْيَرِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ حَمْزَةَ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَامِعٍ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَكَانَ شَعَرُهُ يَبْلُغُ كَتِفَيْهِ أَوْ مَنْكِبَيْهِ شَكَّ أَبُو سُفْيَانَ مُعَادٌ

Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ xina va katam bilan (soch-soqollarini) boʻyar edilar va sochlari ikki kuraklariga — yoki yelkalariga — yetar edi. Abu Sufyon shubha qildi. (Bu hadis) takrorlangandir.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ хина ва катам билан (соч-соқолларини) бўяр эдилар ва сочлари икки куракларига — ёки елкаларига — етар эди. Абу Суфён шубҳа қилди. (Бу ҳадис) такрорлангандир.