حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي مُنِيبٍأَنَّ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ قَالَ فِي الطَّاعُونِ فِي آخِرِ خُطْبَةٍ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا رِجْسٌ مِثْلُ السَّيْلِ مَنْ يَنْكُبْهُ أَخْطَأَهُ وَمِثْلُ النَّارِ مَنْ يَنْكُبْهَا أَخْطَأَتْهُ وَمَنْ أَقَامَ أَحْرَقَتْهُ وَآذَتْهُ فَقَالَ شُرَحْبِيلُ ابْنُ حَسَنَةَ إِنَّ هَذَا رَحْمَةُ رَبِّكُمْ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ وَقَبْضُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ
Abu Munib (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Amr ibn al-Os odamlarga qilgan oxirgi xutbasida toʻun haqida shunday dedi: «Albatta, bu rijsdir — sel kabidir: kim undan chetlansa, u unga tegmaydi; oʻt kabidir: kim undan chetlansa, u unga tegmaydi, kim (uning yonida) turaversa, uni kuydiradi va unga ozor beradi». Shunda Shurahbil ibn Hasana: «Albatta, bu — Robbingizning rahmati, Nabiyingizning duosi va sizdan avvalgi solihlarning (jonini) olishdir», dedi.Абу Муниб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Амр ибн ал-Ос одамларга қилган охирги хутбасида тўун ҳақида шундай деди: «Албатта, бу рижсдир — сел кабидир: ким ундан четланса, у унга тегмайди; ўт кабидир: ким ундан четланса, у унга тегмайди, ким (унинг ёнида) тураверса, уни куйдиради ва унга озор беради». Шунда Шураҳбил ибн Ҳасана: «Албатта, бу — Роббингизнинг раҳмати, Набийингизнинг дуоси ва сиздан аввалги солиҳларнинг (жонини) олишдир», деди.