حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْهَمْدَانِيِّ قَالَصَحِبَنَا عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ فِي سَفَرٍ فَجَعَلَ لَا يَؤُمُّنَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ رَحِمَكَ اللَّهُ أَلَا تَؤُمُّنَا وَأَنْتَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَمَّ النَّاسَ فَأَصَابَ الْوَقْتَ وَأَتَمَّ الصَّلَاةَ فَلَهُ وَلَهُمْ وَمَنْ انْتَقَصَ مِنْ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ وَلَا عَلَيْهِمْ
Abu Ali al-Hamdoniy aytdi: Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) bizga safarda hamroh boʻldi, ammo bizga imomlik qilmas edi. Biz unga: «Alloh sizga rahm qilsin, siz Muhammad ﷺ ning ashoblaridan boʻla turib, bizga imomlik qilmaysizmi?», dedik. U: «Yoʻq. Men Rasululloh ﷺ: ‹Kim odamlarga imomlik qilib, vaqtni (toʻgʻri) ado etsa va namozni toʻla qilsa, (savob) unga ham, ularga ham boʻladi. Kim undan bir narsani kamaytirsa, u (gunoh) uning zimmasiga boʻladi, ularning zimmasiga boʻlmaydi›, deyotganlarini eshitganman», dedi.Абу Али ал-Ҳамдоний айтди: Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) бизга сафарда ҳамроҳ бўлди, аммо бизга имомлик қилмас эди. Биз унга: «Аллоҳ сизга раҳм қилсин, сиз Муҳаммад ﷺ нинг ашобларидан бўла туриб, бизга имомлик қилмайсизми?», дедик. У: «Йўқ. Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким одамларга имомлик қилиб, вақтни (тўғри) адо этса ва намозни тўла қилса, (савоб) унга ҳам, уларга ҳам бўлади. Ким ундан бир нарсани камайтирса, у (гуноҳ) унинг зиммасига бўлади, уларнинг зиммасига бўлмайди›, деётганларини эшитганман», деди.