Busr ibn Jahhosh al-Qurashiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni kaftlariga tupurdilar, soʻng unga barmoqlarini qoʻyib: «Alloh shunday dedi: ‹Ey Odam farzandi, seni mana shunga oʻxshash (bir tomchi)dan yaratgan boʻlsam, qanday qilib Meni ojiz qoldirmoqchisan? Nihoyat, seni tekislab, muvozanatli qilganimda, ikki chopon kiyib kerilib yurding va yer sening (qadamingdan) gumburlab turdi. Sen esa (mol) yigʻding va (sarflashdan) man qilding. Nihoyat, (jon) boʻgʻizga yetganda: Sadaqa qilaman, deding. Endi sadaqaning vaqti qayoqda?›», dedilar. Boshqa bir rivoyatda: Nabiy ﷺ kaftlariga tupurdilar va: «Ey Odam farzandi», dedilar — soʻng uning maʼnosini zikr qildi.Буср ибн Жаҳҳош ал-Қураший (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни кафтларига тупурдилар, сўнг унга бармоқларини қўйиб: «Аллоҳ шундай деди: ‹Эй Одам фарзанди, сени мана шунга ўхшаш (бир томчи)дан яратган бўлсам, қандай қилиб Мени ожиз қолдирмоқчисан? Ниҳоят, сени текислаб, мувозанатли қилганимда, икки чопон кийиб керилиб юрдинг ва ер сенинг (қадамингдан) гумбурлаб турди. Сен эса (мол) йиғдинг ва (сарфлашдан) ман қилдинг. Ниҳоят, (жон) бўғизга етганда: Садақа қиламан, дединг. Энди садақанинг вақти қаёқда?›», дедилар. Бошқа бир ривоятда: Набий ﷺ кафтларига тупурдилар ва: «Эй Одам фарзанди», дедилар — сўнг унинг маъносини зикр қилди.