حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي خَبِيبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى قَالَكُنْتُ أُصَلِّي فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ أُجِبْهُ حَتَّى صَلَّيْتُ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَنِي قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي قَالَ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ} ثُمَّ قَالَ لَأُعَلِّمَنَّكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ أَوْ مِنْ الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قُلْتَ لَأُعَلِّمَنَّكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَالَ نَعَمْ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ
Abu Saʼid ibnul-Muallo (roziyallohu anhu) aytdi: Men namoz oʻqiyotgan edim, Rasululloh ﷺ meni chaqirdilar, men esa namozni tugatmagunimcha u zotga javob bermadim. Soʻng u zotning oldilariga bordim. U zot: «Oldimga kelishingdan seni nima toʻsdi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men namoz oʻqiyotgan edim», dedim. U zot: «Alloh azza va jalla: ‹Ey iymon keltirganlar, Alloh va Rasul sizlarni chaqirgan paytda, ularga javob beringlar› demaganmi?» dedilar. Soʻng: «Sen masjiddan chiqishingdan oldin, albatta, senga Qurʼondagi — yoki: Qurʼondan — eng ulugʻ surani oʻrgataman», dedilar va qoʻlimdan ushladilar. Masjiddan chiqmoqchi boʻlganlarida, men: «Yo Rasululloh, siz menga Qurʼondagi eng ulugʻ surani oʻrgataman, degan edingiz», dedim. U zot: «Ha, ‹Alhamdu lillahi robbil-olamin› — u Sabʼul-masoniy va menga berilgan ulugʻ Qurʼondir», dedilar.Абу Саъид ибнул-Муалло (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен намоз ўқиётган эдим, Расулуллоҳ ﷺ мени чақирдилар, мен эса намозни тугатмагунимча у зотга жавоб бермадим. Сўнг у зотнинг олдиларига бордим. У зот: «Олдимга келишингдан сени нима тўсди?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен намоз ўқиётган эдим», дедим. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Эй иймон келтирганлар, Аллоҳ ва Расул сизларни чақирган пайтда, уларга жавоб беринглар› демаганми?» дедилар. Сўнг: «Сен масжиддан чиқишингдан олдин, албатта, сенга Қуръондаги — ёки: Қуръондан — энг улуғ сурани ўргатаман», дедилар ва қўлимдан ушладилар. Масжиддан чиқмоқчи бўлганларида, мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз менга Қуръондаги энг улуғ сурани ўргатаман, деган эдингиз», дедим. У зот: «Ҳа, ‹Алҳамду лиллаҳи роббил-оламин› — у Сабъул-масоний ва менга берилган улуғ Қуръондир», дедилар.