حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ أَبِي رَمْلَةَ قَالَ حَدَّثَنَاهُ مِخْنَفُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَوَنَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ وَاقِفٌ بِعَرَفَاتٍ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ عَلَى كُلِّ أَهْلِ بَيْتٍ أَوْ عَلَى كُلِّ أَهْلِ بَيْتٍ فِي كُلِّ عَامٍ أَضْحَاةً وَعَتِيرَةً قَالَ تَدْرُونَ مَا الْعَتِيرَةُ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَلَا أَدْرِي مَا رَدُّوا قَالَ هَذِهِ الَّتِي يَقُولُ النَّاسُ الرَّجَبِيَّةُ

Mixnaf ibn Sulaym (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga edik, u zot Arafotda turgan edilar. Shunda u zot: «Ey odamlar! Albatta, har bir uy ahli zimmasida — yoki har bir uy ahli zimmasida har yili — bir qurbonlik va bir atiyra bordir», dedilar. Soʻng: «Atiyra nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ibn Avn aytdi: Ular nima deb javob berganini bilmayman. U zot: «Bu — odamlar rajabiyya deydigan (qurbonlik)dir», dedilar.Михнаф ибн Сулайм (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺ билан бирга эдик, у зот Арафотда турган эдилар. Шунда у зот: «Эй одамлар! Албатта, ҳар бир уй аҳли зиммасида — ёки ҳар бир уй аҳли зиммасида ҳар йили — бир қурбонлик ва бир атийра бордир», дедилар. Сўнг: «Атийра нима эканини биласизларми?» дедилар. Ибн Авн айтди: Улар нима деб жавоб берганини билмайман. У зот: «Бу — одамлар ражабийя дейдиган (қурбонлик)дир», дедилар.