Usmon ibn Abul-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Saqif elchilari Rasululloh ﷺ huzurlariga kelganlarida, u zot ularning qalblari yumshoqroq boʻlsin deb, ularni masjidga tushirdilar. Ular Nabiy ﷺdan: jangga toʻplanmasliklarini, ulardan ushr olinmasligini, ruku qilmasliklarini va ustlariga oʻzlaridan boshqasi amaldor qilinmasligini shart qilib soʻradilar. Shunda u zot: «Sizlarga jangga toʻplanmaslik, ushr olinmaslik va ustingizga oʻzingizdan boshqasi amaldor qilinmasligi bordir», dedilar. Nabiy ﷺ: «Ichida ruku boʻlmagan dinda yaxshilik yoʻq», dedilar. (Roviy) aytdi: Usmon ibn Abul-Os: «Yo Rasululloh, menga Qurʼonni oʻrgating va meni qavmimga imom qiling», dedi.Усмон ибн Абул-Ос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Сақиф элчилари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келганларида, у зот уларнинг қалблари юмшоқроқ бўлсин деб, уларни масжидга туширдилар. Улар Набий ﷺдан: жангга тўпланмасликларини, улардан ушр олинмаслигини, руку қилмасликларини ва устларига ўзларидан бошқаси амалдор қилинмаслигини шарт қилиб сўрадилар. Шунда у зот: «Сизларга жангга тўпланмаслик, ушр олинмаслик ва устингизга ўзингиздан бошқаси амалдор қилинмаслиги бордир», дедилар. Набий ﷺ: «Ичида руку бўлмаган динда яхшилик йўқ», дедилар. (Ровий) айтди: Усмон ибн Абул-Ос: «Ё Расулуллоҳ, менга Қуръонни ўргатинг ва мени қавмимга имом қилинг», деди.