حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا هُرَيْمٌ عَنْ لَيْثٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَكُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا إِذْ شَخَصَ بِبَصَرِهِ ثُمَّ صَوَّبَهُ حَتَّى كَادَ أَنْ يُلْزِقَهُ بِالْأَرْضِ قَالَ ثُمَّ شَخَصَ بِبَصَرِهِ فَقَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَأَمَرَنِي أَنْ أَضَعَ هَذِهِ الْآيَةَ بِهَذَا الْمَوْضِعِ مِنْ هَذِهِ السُّورَةِ {إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنْ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}
Usmon ibn Abul-Os (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim. Shu payt u zot nigohlarini tikdilar, soʻng uni pastga tushirdilar, hatto uni deyarli yerga yaqinlashtirdilar. Soʻng nigohlarini yana koʻtardilar va: «Menga Jibril alayhissalom kelib, bu oyatni ushbu suraning shu oʻrniga qoʻyishimni buyurdi: ‹Albatta, Alloh adolatga, ehsonga va qarindoshlarga (yaxshilik qilib) berishga buyuradi, fahsh ishlardan, munkardan va zulmdan qaytaradi. U sizlarga nasihat qiladi, shoyad eslatma olsangiz›», dedilar.Усмон ибн Абул-Ос (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим. Шу пайт у зот нигоҳларини тикдилар, сўнг уни пастга туширдилар, ҳатто уни деярли ерга яқинлаштирдилар. Сўнг нигоҳларини яна кўтардилар ва: «Менга Жибрил алайҳиссалом келиб, бу оятни ушбу суранинг шу ўрнига қўйишимни буюрди: ‹Албатта, Аллоҳ адолатга, эҳсонга ва қариндошларга (яхшилик қилиб) беришга буюради, фаҳш ишлардан, мункардан ва зулмдан қайтаради. У сизларга насиҳат қилади, шояд эслатма олсангиз›», дедилар.