Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Hudaybiyada uning yonida toʻxtadilar, uning boshidan esa bitlar toʻkilib turardi. U zot: «Hashoroting seni ozorlayaptimi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Bas, boshingni qirib tashla», dedilar. (Kaʼb) dedi: Mening haqimda: {Sizlardan kim kasal boʻlsa yoki boshida bir ozor boʻlsa, roʻzadan, sadaqadan yoxud qurbonlikdan iborat fidya (lozim boʻladi)} (oyati) nozil boʻldi. Soʻng Rasululloh ﷺ menga buyurib: «Uch kun roʻza tut, yoki olti (miskin) orasida bir faraq sadaqa qil, yoxud muyassar boʻlgan qurbonlikni (soʻy)», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Ҳудайбияда унинг ёнида тўхтадилар, унинг бошидан эса битлар тўкилиб турарди. У зот: «Ҳашоротинг сени озорлаяптими?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Бас, бошингни қириб ташла», дедилар. (Каъб) деди: Менинг ҳақимда: {Сизлардан ким касал бўлса ёки бошида бир озор бўлса, рўзадан, садақадан ёхуд қурбонликдан иборат фидя (лозим бўлади)} (ояти) нозил бўлди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ менга буюриб: «Уч кун рўза тут, ёки олти (мискин) орасида бир фарақ садақа қил, ёхуд муяссар бўлган қурбонликни (сўй)», дедилар.