Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha men Nabiy ﷺ bilan yoʻlda edim. Shunda u zot: «Yoningda suv bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. Bas, u zot oʻz ulovlaridan tushdilar-da, kechaning qorongʻuligida mendan gʻoyib boʻlguncha yurdilar; soʻng keldilar. Men idishdan u zotga suv quydim; bas, u zot yuzlarini yuvdilar — ustlarida ikki yengi tor jun jubba bor edi —; ammo bilaklarini undan chiqara olmadilar va ularni jubbaning ostidan chiqardilar; bas, bilaklarini yuvdilar va boshlariga mash tortdilar. Soʻng men u zotning maxsilarini yechish uchun engashdim. Shunda u zot: «Ularni qoʻy; chunki men ularni pok holda kiyganman», dedilar-da, ular ustiga mash tortdilar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кеча мен Набий ﷺ билан йўлда эдим. Шунда у зот: «Ёнингда сув борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. Бас, у зот ўз уловларидан тушдилар-да, кечанинг қоронғулигида мендан ғойиб бўлгунча юрдилар; сўнг келдилар. Мен идишдан у зотга сув қуйдим; бас, у зот юзларини ювдилар — устларида икки енги тор жун жубба бор эди —; аммо билакларини ундан чиқара олмадилар ва уларни жуббанинг остидан чиқардилар; бас, билакларини ювдилар ва бошларига маш тортдилар. Сўнг мен у зотнинг махсиларини ечиш учун энгашдим. Шунда у зот: «Уларни қўй; чунки мен уларни пок ҳолда кийганман», дедилар-да, улар устига маш тортдилар.