Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan meʼroz bilan ov qilish haqida soʻradim. U zot: «Uning oʻtkir uchi bilan urganingni yeb ol, enlik tomoni bilan urganing esa vaqiz (urib oʻldirilgan)dir», dedilar. Yana u zotdan it bilan ov qilish haqida soʻradim. Vakiʼning (rivoyatida): «Itingni qoʻyib yuborib, Allohning nomini zikr qilgan boʻlsang, yeyaver», deyilgan. U zot: «(It) sen uchun ushlab, oʻzi yemagan (ov)ni yeb ol, chunki uni ushlashi — uning zabh qilinishidir. Agar iting bilan birga boshqa bir itni topsang va uni u bilan birga ushlab, oʻldirgan boʻlishidan qoʻrqsang, yema, chunki sen faqat oʻz itingga Allohning nomini zikr qilgansan, boshqasiga zikr qilmagansan», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан меъроз билан ов қилиш ҳақида сўрадим. У зот: «Унинг ўткир учи билан урганингни еб ол, энлик томони билан урганинг эса вақиз (уриб ўлдирилган)дир», дедилар. Яна у зотдан ит билан ов қилиш ҳақида сўрадим. Вакиънинг (ривоятида): «Итингни қўйиб юбориб, Аллоҳнинг номини зикр қилган бўлсанг, еявер», дейилган. У зот: «(Ит) сен учун ушлаб, ўзи емаган (ов)ни еб ол, чунки уни ушлаши — унинг забҳ қилинишидир. Агар итинг билан бирга бошқа бир итни топсанг ва уни у билан бирга ушлаб, ўлдирган бўлишидан қўрқсанг, ема, чунки сен фақат ўз итингга Аллоҳнинг номини зикр қилгансан, бошқасига зикр қилмагансан», дедилар.