حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضِي أَرْضُ صَيْدٍ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ فَكُلْ مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ كَلْبُكَ وَإِنْ قَتَلَ فَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلَا تَأْكُلْ فَإِنَّهُ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ وَإِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَخَالَطَتْهُ أَكْلُبٌ لَمْ تُسَمِّ عَلَيْهَا فَلَا تَأْكُلْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَهُ
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, mening yerim ov yeridir», dedim. U zot: «Itingni qoʻyib yuborib, Allohning nomini zikr qilgan boʻlsang, iting sen uchun tutgan (ov)dan yeyaver, garchi oʻldirib qoʻygan boʻlsa ham. Agar undan yeb qoʻygan boʻlsa, yema, chunki u uni oʻzi uchun tutgan boʻladi. Itingni qoʻyib yuborsang-u, unga sen Allohning nomini zikr qilmagan itlar aralashib ketsa, yema, chunki qaysi biri uni oʻldirganini bilmaysan», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, менинг ерим ов еридир», дедим. У зот: «Итингни қўйиб юбориб, Аллоҳнинг номини зикр қилган бўлсанг, итинг сен учун тутган (ов)дан еявер, гарчи ўлдириб қўйган бўлса ҳам. Агар ундан еб қўйган бўлса, ема, чунки у уни ўзи учун тутган бўлади. Итингни қўйиб юборсанг-у, унга сен Аллоҳнинг номини зикр қилмаган итлар аралашиб кетса, ема, чунки қайси бири уни ўлдирганини билмайсан», дедилар.