حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ رَجُلٍ قَالَقُلْتُ لِعَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْكَ قَالَ نَعَمْ لَمَّا بَلَغَنِي خُرُوجُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَرِهْتُ خُرُوجَهُ كَرَاهَةً شَدِيدَةً خَرَجْتُ حَتَّى وَقَعْتُ نَاحِيَةَ الرُّومِ وَقَالَ يَعْنِي يَزِيدَ بِبَغْدَادَ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى قَيْصَرَ قَالَ فَكَرِهْتُ مَكَانِي ذَلِكَ أَشَدَّ مِنْ كَرَاهِيَتِي لِخُرُوجِهِ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلَا أَتَيْتُ هَذَا الرَّجُلَ فَإِنْ كَانَ كَاذِبًا لَمْ يَضُرَّنِي وَإِنْ كَانَ صَادِقًا عَلِمْتُ قَالَ فَقَدِمْتُ فَأَتَيْتُهُ فَلَمَّا قَدِمْتُ قَالَ النَّاسُ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي يَا عَدِيُّ بْنَ حَاتِمٍ أَسْلِمْ تَسْلَمْ ثَلَاثًا قَالَ قُلْتُ إِنِّي عَلَى دِينٍ قَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِدِينِكَ مِنْكَ فَقُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ بِدِينِي مِنِّي قَالَ نَعَمْ أَلَسْتَ مِنْ الرَّكُوسِيَّةِ وَأَنْتَ تَأْكُلُ مِرْبَاعَ قَوْمِكَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَإِنَّ هَذَا لَا يَحِلُّ لَكَ فِي دِينِكَ قَالَ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ قَالَهَا فَتَوَاضَعْتُ لَهَا فَقَالَ أَمَا إِنِّي أَعْلَمُ مَا الَّذِي يَمْنَعُكَ مِنْ الْإِسْلَامِ تَقُولُ إِنَّمَا اتَّبَعَهُ ضَعَفَةُ النَّاسِ وَمَنْ لَا قُوَّةَ لَهُ وَقَدْ رَمَتْهُمْ الْعَرَبُ أَتَعْرِفُ الْحِيرَةَ قُلْتُ لَمْ أَرَهَا وَقَدْ سَمِعْتُ بِهَا قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَيُتِمَّنَّ اللَّهُ هَذَا الْأَمْرَ حَتَّى تَخْرُجَ الظَّعِينَةُ مِنْ الْحِيرَةِ حَتَّى تَطُوفَ بِالْبَيْتِ فِي غَيْرِ جِوَارِ
Bir kishi aytdi: Men Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)ga: «Sendan menga bir hadis yetib kelgan, uni oʻzingdan eshitishni yaxshi koʻraman», dedim. U: «Ha», dedi (va shunday dedi): Menga Rasululloh ﷺning chiqqanlari haqidagi xabar yetganda, men u zotning chiqqanlarini qattiq yomon koʻrdim va chiqib ketdim, hatto Rum tomonlariga borib qoldim — Yazid Bagʻdodda: «hatto Qaysarning huzuriga bordim», dedi. Soʻng men oʻsha joydagi ahvolimni u zotning chiqqanlarini yomon koʻrganimdan ham qattiqroq yomon koʻrdim. Men: «Allohga qasamki, bu kishining huzuriga borsam boʻlardi; agar u yolgʻonchi boʻlsa, menga zarar qilmaydi, rostgoʻy boʻlsa, bilib olaman», dedim. Shunday qilib, keldim va u zotning huzurlariga bordim. Men kelganimda odamlar: «Adiy ibn Hotim, Adiy ibn Hotim», deyishdi. Men Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdim. U zot menga: «Ey Adiy ibn Hotim, musulmon boʻl — salomat boʻlasan», dedilar; buni uch marta (aytdilar). Men: «Men bir dindaman», dedim. U zot: «Men sening diningni sendan koʻra yaxshiroq bilaman», dedilar. Men: «Siz mening dinimni mendan koʻra yaxshiroq bilasizmi?» dedim. U zot: «Ha. Sen rakusiylardan emasmisan? Sen qavmingning (oʻljasidan) toʻrtdan birini yeysan-ku», dedilar. Men: «Shundoq», dedim. U zot: «Bu esa sening diningda senga halol emas», dedilar. U zot buni aytishlari bilan men (haqiqat oldida) boʻysundim. Soʻng u zot: «Bilaman, seni Islomdan nima toʻsayotganini bilaman: sen ‹unga faqat odamlarning ojizlari va kuchi yoʻqlari ergashdi, arablar esa ularni otib tashladi›, deysan. Hiyrani bilasanmi?» dedilar. Men: «Uni koʻrmaganman, ammo u haqda eshitganman», dedim. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Alloh bu ishni, albatta, toʻla amalga oshiradi — hatto kajavadagi ayol Hiyradan chiqib, hech kimning himoyasisiz Baytni tavof qiladigan boʻladi», dedilar.Бир киши айтди: Мен Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)га: «Сендан менга бир ҳадис етиб келган, уни ўзингдан эшитишни яхши кўраман», дедим. У: «Ҳа», деди (ва шундай деди): Менга Расулуллоҳ ﷺнинг чиққанлари ҳақидаги хабар етганда, мен у зотнинг чиққанларини қаттиқ ёмон кўрдим ва чиқиб кетдим, ҳатто Рум томонларига бориб қолдим — Язид Бағдодда: «ҳатто Қайсарнинг ҳузурига бордим», деди. Сўнг мен ўша жойдаги аҳволимни у зотнинг чиққанларини ёмон кўрганимдан ҳам қаттиқроқ ёмон кўрдим. Мен: «Аллоҳга қасамки, бу кишининг ҳузурига борсам бўларди; агар у ёлғончи бўлса, менга зарар қилмайди, ростгўй бўлса, билиб оламан», дедим. Шундай қилиб, келдим ва у зотнинг ҳузурларига бордим. Мен келганимда одамлар: «Адий ибн Ҳотим, Адий ибн Ҳотим», дейишди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирдим. У зот менга: «Эй Адий ибн Ҳотим, мусулмон бўл — саломат бўласан», дедилар; буни уч марта (айтдилар). Мен: «Мен бир диндаман», дедим. У зот: «Мен сенинг динингни сендан кўра яхшироқ биламан», дедилар. Мен: «Сиз менинг динимни мендан кўра яхшироқ биласизми?» дедим. У зот: «Ҳа. Сен ракусийлардан эмасмисан? Сен қавмингнинг (ўлжасидан) тўртдан бирини ейсан-ку», дедилар. Мен: «Шундоқ», дедим. У зот: «Бу эса сенинг динингда сенга ҳалол эмас», дедилар. У зот буни айтишлари билан мен (ҳақиқат олдида) бўйсундим. Сўнг у зот: «Биламан, сени Исломдан нима тўсаётганини биламан: сен ‹унга фақат одамларнинг ожизлари ва кучи йўқлари эргашди, араблар эса уларни отиб ташлади›, дейсан. Ҳийрани биласанми?» дедилар. Мен: «Уни кўрмаганман, аммо у ҳақда эшитганман», дедим. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, Аллоҳ бу ишни, албатта, тўла амалга оширади — ҳатто кажавадаги аёл Ҳийрадан чиқиб, ҳеч кимнинг ҳимоясисиз Байтни тавоф қиладиган бўлади», дедилар.