حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَّمَنِي الْإِسْلَامَ وَنَعَتَ لِي الصَّلَاةَ وَكَيْفَ أُصَلِّي كُلَّ صَلَاةٍ لِوَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ لِي كَيْفَ أَنْتَ يَا ابْنَ حَاتِمٍ إِذَا رَكِبْتَ مِنْ قُصُورِ الْيَمَنِ لَا تَخَافُ إِلَّا اللَّهَ حَتَّى تَنْزِلَ قُصُورَ الْحِيرَةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ مَقَانِبُ طَيِّئٍ وَرِجَالُهَا قَالَ يَكْفِيكَ اللَّهُ طَيِّئًا وَمَنْ سِوَاهَا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلَابِ وَالْبَزَاةِ فَمَا يَحِلُّ لَنَا مِنْهَا قَالَ يَحِلُّ لَكُمْ {مَا عَلَّمْتُمْ مِنْ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمْ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ} فَمَا عَلَّمْتَ مِنْ كَلْبٍ أَوْ بَازٍ ثُمَّ أَرْسَلْتَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكَ عَلَيْكَ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ وَإِنْ قَتَلَ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَيْكَ قُلْتُ أَفَرَأَيْتَ إِنْ خَالَطَ كِلَابَنَا كِلَابٌ أُخْرَى حِينَ نُرْسِلُهَا قَالَ لَا تَأْكُلْ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ كَلْبَكَ هُوَ الَّذِي أَمْسَكَ عَلَيْكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ فَمَا يَحِلُّ لَنَا قَالَ لَا تَأْكُلْ مَا أَصَبْتَ بِالْمِعْرَاضِ إِلَّا مَا ذَكَّيْتَ
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim, u zot menga Islomni oʻrgatdilar, namozni va har bir namozni oʻz vaqtida qanday oʻqishni bayon qilib berdilar. Soʻng menga: «Ey Ibn Hotim, Yaman qasrlaridan ulovingga minib, Hiyra qasrlariga tushguningcha Allohdan boshqa hech kimdan qoʻrqmaydigan boʻlsang, holing qanday boʻladi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, Toy qabilasining bosqinchi otryadlari va uning kishilari qani?» dedim. U zot: «Toyga ham, undan boshqasiga ham Alloh senga kifoya qiladi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, biz mana shu itlar va lochinlar bilan ov qiladigan qavmmiz, ulardan bizga nima halol?» dedim. U zot: «Sizlarga {Alloh sizlarga oʻrgatgan narsadan ularga oʻrgatib, ovga oʻrgatilgan hayvonlar (tutgani) halol qilindi; bas, ular sizlar uchun tutgan (ov)dan yenglar va unga Allohning nomini zikr qilinglar} — qaysi bir itni yoki lochinni oʻrgatib, soʻng qoʻyib yuborsang va unga Allohning nomini zikr qilsang, u sen uchun tutgan (ov)dan yeyaver», dedilar. Men: «Oʻldirib qoʻysa ham-a?» dedim. U zot: «Oʻldirsa ham, agar undan biror narsa yemagan boʻlsa; chunki u uni faqat sen uchun tutgandir», dedilar. Men: «Itlarimizni qoʻyib yuborganimizda ularga boshqa itlar aralashib ketsa-chi?» dedim. U zot: «Sen uchun tutgani oʻz iting ekanini bilmaguningcha yema», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, biz meʼroz bilan otadigan qavmmiz, bizga nima halol?» dedim. U zot: «Meʼroz bilan urganingni yema, magar zabh qilgan boʻlsang (yeyaver)», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим, у зот менга Исломни ўргатдилар, намозни ва ҳар бир намозни ўз вақтида қандай ўқишни баён қилиб бердилар. Сўнг менга: «Эй Ибн Ҳотим, Яман қасрларидан уловингга миниб, Ҳийра қасрларига тушгунингча Аллоҳдан бошқа ҳеч кимдан қўрқмайдиган бўлсанг, ҳолинг қандай бўлади?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Той қабиласининг босқинчи отрядлари ва унинг кишилари қани?» дедим. У зот: «Тойга ҳам, ундан бошқасига ҳам Аллоҳ сенга кифоя қилади», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, биз мана шу итлар ва лочинлар билан ов қиладиган қавммиз, улардан бизга нима ҳалол?» дедим. У зот: «Сизларга {Аллоҳ сизларга ўргатган нарсадан уларга ўргатиб, овга ўргатилган ҳайвонлар (тутгани) ҳалол қилинди; бас, улар сизлар учун тутган (ов)дан енглар ва унга Аллоҳнинг номини зикр қилинглар} — қайси бир итни ёки лочинни ўргатиб, сўнг қўйиб юборсанг ва унга Аллоҳнинг номини зикр қилсанг, у сен учун тутган (ов)дан еявер», дедилар. Мен: «Ўлдириб қўйса ҳам-а?» дедим. У зот: «Ўлдирса ҳам, агар ундан бирор нарса емаган бўлса; чунки у уни фақат сен учун тутгандир», дедилар. Мен: «Итларимизни қўйиб юборганимизда уларга бошқа итлар аралашиб кетса-чи?» дедим. У зот: «Сен учун тутгани ўз итинг эканини билмагунингча ема», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, биз меъроз билан отадиган қавммиз, бизга нима ҳалол?» дедим. У зот: «Меъроз билан урганингни ема, магар забҳ қилган бўлсанг (еявер)», дедилар.