Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot: «Alloh taoloning hududlarida turuvchi, ularda (haddan) oshuvchi va ularda sustkashlik qiluvchining misoli — bir kemada (joy uchun) qurʼa tashlagan qavmning misolidir: ularning baʼzilari kemaning yuqori qismidan, baʼzilari esa pastki va eng qiyin qismidan joy oldi. Pastdagilar suv olganlarida sheriklarining yonidan oʻtar va ularni ranjitar edilar. Shunda ular: ‹Oʻz ulushimizda bir teshik teshib, oʻshandan suv olsak, sheriklarimizning yonidan oʻtib, ularni ranjitmagan boʻlardik›, dedilar. Bas, agar ularni istaganlariga qoʻyib bersalar, halok boʻladilar; agar qoʻllaridan ushlab toʻxtatsalar, hammalari najot topadilar», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот: «Аллоҳ таолонинг ҳудудларида турувчи, уларда (ҳаддан) ошувчи ва уларда сусткашлик қилувчининг мисоли — бир кемада (жой учун) қуръа ташлаган қавмнинг мисолидир: уларнинг баъзилари кеманинг юқори қисмидан, баъзилари эса пастки ва энг қийин қисмидан жой олди. Пастдагилар сув олганларида шерикларининг ёнидан ўтар ва уларни ранжитар эдилар. Шунда улар: ‹Ўз улушимизда бир тешик тешиб, ўшандан сув олсак, шерикларимизнинг ёнидан ўтиб, уларни ранжитмаган бўлардик›, дедилар. Бас, агар уларни истаганларига қўйиб берсалар, ҳалок бўладилар; агар қўлларидан ушлаб тўхтатсалар, ҳаммалари нажот топадилар», — дедилар.