Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Allohning hududlarida sustkashlik qiluvchi va (haddan) oshuvchining — Sufyon bir marta: Allohning hududlarida turuvchining, dedi — misoli bir kemaga mingan uch kishining misolidir: ulardan birining nasibasiga kemaning pastki, eng qiyin va eng yomon qismi tushdi. U (suv olish uchun) qatnab turar, har oʻtganida bu ularga ogʻir tuyular edi. Shunda u: ‹Men bir teshik teshay, bu menga yengilroq boʻladi va qatnashim ularga (ogʻirlik) boʻlmaydi›, dedi. Ularning baʼzilari: ‹U faqat oʻz nasibasida teshadi-ku›, dedilar; boshqalari esa: ‹Yoʻq›, dedilar. Bas, agar uning qoʻllaridan ushlab toʻxtatsalar, u ham najot topadi, ular ham najot topadilar; agar uni oʻz holiga qoʻyib bersalar, u ham halok boʻladi, ular ham halok boʻladilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳнинг ҳудудларида сусткашлик қилувчи ва (ҳаддан) ошувчининг — Суфён бир марта: Аллоҳнинг ҳудудларида турувчининг, деди — мисоли бир кемага минган уч кишининг мисолидир: улардан бирининг насибасига кеманинг пастки, энг қийин ва энг ёмон қисми тушди. У (сув олиш учун) қатнаб турар, ҳар ўтганида бу уларга оғир туюлар эди. Шунда у: ‹Мен бир тешик тешай, бу менга енгилроқ бўлади ва қатнашим уларга (оғирлик) бўлмайди›, деди. Уларнинг баъзилари: ‹У фақат ўз насибасида тешади-ку›, дедилар; бошқалари эса: ‹Йўқ›, дедилар. Бас, агар унинг қўлларидан ушлаб тўхтатсалар, у ҳам нажот топади, улар ҳам нажот топадилар; агар уни ўз ҳолига қўйиб берсалар, у ҳам ҳалок бўлади, улар ҳам ҳалок бўладилар».